Recensie Wil – ‘Een Tweede Wereldoorlog-film die nog lange tijd in je hoofd blijft spoken’

Twee jonge hulpagenten in het door de Duitsers bezette Antwerpen, moeten Joden oppakken en helpen tegelijkertijd het Verzet. Volgens Peter Koelewijn levert die tweestrijd een akelige Tweede Wereldoorlog-thriller op.

Wil
© Paradiso Films

Wil en Lode, gespeeld door Stef Aerts en Matteo Simoni, staan op een rij in het donkere, druilerige Antwerpen. Hun leidinggevende geeft ze één tip voor omgaan met de bezetters en zingt “Ik stond erbij en ik keek ernaar”. Niet ingrijpen dus, als Duitsers Joden en andere slachtoffers arresteren. Toch kunnen de twee jonge hulpagenten het niet laten. Tijdens hun dienst zijn ze getuigen van een moord op een nazisoldaat en helpen mee het lijk te verbergen.

Vriend van de nazi’s

Zo belanden Wil en Lode in een web van leugens en bedrog. Wil kan in zijn positie zowel het Verzet helpen als de nazi’s. Zijn vriend Lode is er meer op gebrand om het Verzet te steunen, net als zijn zus Yvette (Annelore Crollet) op wie Wil een oogje heeft. Aan de andere kant wordt de jongen een carrière als kunstschilder beloofd door zijn mentor Felix Verschaffel, die een goede vriend is van de nazi’s en vol plannen voor eigengewin zit.

De recensie gaat door onder de trailer van Wil.

Wil in plat Vlaams

De film komt met ondertiteling uit omdat de meeste acteurs in plat Vlaams praten voor de authenticiteit. De personages zijn fictief maar veel van de gebeurtenissen, waaronder een aanval op een synagoge en razzia’s in Joodse buurten, vonden wel plaats in Antwerpen tijdens de bezetting.

Regisseur van Peaky Blinders

Regisseur Tim Mielants brengt de stad en z’n inwoners meesterlijk in beeld. Het is bijna altijd grauw en druilerig in Antwerpen en zelfs tijdens een feest in de kroeg is het camerawerk benauwend en tegelijkertijd afstandelijk. Mielants timmert internationaal aan de weg en heeft als serieregisseur ook aan Peaky Blinders, Legion en Tales from the Loop meegewerkt. Wil is pas z’n tweede speelfilm en na de uitstekende thriller De Patrick bewijst de regisseur opnieuw dat hij een groot talent is.

De recensie gaat door onder de afbeelding.

Wil
© Paradiso Films

Groot verschil met het boek Wil

Minstens zo belangrijk, het boek Wil van Jeroen Olyslaegers is goed verfilmd. Niet makkelijk, want de roman wordt geroemd om z’n complexiteit. Een 90-jarige Wil vertelt aan z’n kleinzoon over de dingen die hij gedaan heeft tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het heroïsche en het lafhartige komt aan bod. De oude man vraagt niet om vergeving, maar wil alleen dat zijn kleinzoon begrijpt wat voor keuzes je moest maken om te overleven in die gruwelijke tijd.

Wil zit vol morele grijstinten

Deze vertelvorm zit niet in de film, alles speelt zich tijdens de Tweede Wereldoorlog af. Toch is het knap hoeveel van de morele grijstinten Wil heeft kunnen overbrengen uit het boek. Het is een Tweede Wereldoorlog-film die nog lange tijd in je hoofd blijft spoken.

Conclusie

Wil is een uitstekende Tweede Wereldoorlog-thriller die het boek goed vertaalt naar het scherm. Niet perfect maar alsnog indrukwekkend, vanwege de complexe balans die hoofdpersoon Wil probeert te slaan tussen de Duitsers tevreden houden en het verzet helpen. Regisseur Tim Mielants zet een akelige sfeer neer en laat met diverse schokkende scènes zien hoe meedogenloos mensen in de Tweede Wereldoorlog waren.

Wil is te zien op Netflix.

Meer van Netflix

Wil

Wil
Cast
Stef Aerts, Matteo Simoni, Annelore Crollet
Lengte
113 minuten