Victim/Suspect draait vooral om goede journalistiek

De hoofdpersoon is gelijk het grote zwaktebod aan Victim/Suspect. De slachtoffers spelen zeker wel een belangrijke rol en hun verhalen worden met veel respect verteld, maar uiteindelijk draait het om Rae die uitlegt hoe zij te werk ging. Het journalistiek onderzoek deed ze op een hele voorzichtige manier, dat soms best frustrerend is om naar te kijken.

Victim/Suspect confronteert de daders niet

Tijdens de verhoren werden doodsbange slachtoffers door agenten onder druk gezet om toe te geven dat zij een valse aangifte hebben gedaan. Rae wil met deze mannen en hun leidinggevenden praten, maar laat zich heel makkelijk afwimpelen. Het duurt maanden voordat zij een sheriff thuis opzoekt om er dan genoegen mee te nemen dat hij niks wil zeggen.

De documentaire heeft Kees van der Spek nodig

Haar werkwijze loopt helemaal mis wanneer zij eindelijk een agent weet te interviewen en hem op weergaloze wijze confronteert met zijn eigen falen. De agent staat met een mond vol tanden en probeert zich er een beetje uit te lullen door te doen alsof hij de zaak even verder uit moet zoeken. Dat staat zij toe en dit is gelijk het einde van het gesprek. Op zo’n moment zou je willen dat Kees van der Spek op haar stoel zat om die eikel aan te pakken.

De tekst gaat verder onder de afbeelding