Subtiele spanning

Don’t Move is sowieso een thriller waarin subtiele scènes voor de spannendste momenten zorgen. Het slachtoffer Iris (Kelsey Asbille) is het grootste gedeelte van de film verlamd. Ze is volkomen hulpeloos en de paniek is alleen af te lezen in haar ogen – wat Kelsey Asbille op een aangrijpende manier speelt. Wanneer ze langzaam weer wat gevoel in haar lijf begint te krijgen, wordt de kijker daarop gewezen met close-ups van vingers die bewegen en een ademhaling die regelmatiger wordt. Dat maakt meer indruk dan een grote actiescène of spectaculaire achtervolging.

Don’t Move is een thriller volgens het boekje

Dat betekent niet dat Don’t Move geen actie of achtervolgingen heeft. Er wordt wel degelijk wat geknokt en weggerend. De Netflix Original is grotendeels een thriller volgens het boekje, maar probeert met het uitgangspunt zo onvoorspelbaar mogelijk te zijn. Iris krijgt langzaam weer gevoel in haar lichaam, maar is het op tijd om te vluchten? En ook voor de seriemoordenaar tikt de klok, want zijn plan is volledig misgelopen en hij moet aan de lopende band improviseren, wat hem in steeds grotere problemen brengt.

Don’t Move doet veel met weinig

Don’t Move is een minimalistische thriller, die weinig nodig heeft om veel voor elkaar te krijgen. Het is geen film die het wiel opnieuw uitvindt en echt iets nieuws neerzet, maar het unieke uitgangspunt en de sterke hoofdrolspelers zorgen anderhalf uur lang voor voldoende kippenvelmomenten.

Don’t Move is te zien op Netflix.