Verborgen Parel: Hilda - ‘Zelfs tijdens een date kijk ik naar deze sprookjesachtige avonturenserie’

Geleerd van de beste

Het is misschien een beetje raar dat ik als semi-volwassen man van eind dertig zo onder de indruk ben van een tekenfilmserie gericht op jonge meisjes. Maar Hilda is het type animatieserie dat iedereen aanspreekt, net zoals de beste films van animatiegrootheden Disney/Pixar, Dreamworks en Studio Ghibli. Vooral de invloed van de Japanse animatiestudio is duidelijk terug te vinden in de Netflix Original. De behulpzame avonturier Hilda is net zoals de heldin uit Spirited Away een nieuwsgierig meisje dat in iedereen het goede ziet. Het brengt haar in allerlei gevaarlijke situaties, maar door de vele vrienden die zij heeft gemaakt, komt alles toch nog goed.

Het schattigste diertje ooit

De serie begint in een bos vol trollen, elfjes en reuzen, waar Hilda met haar moeder woont. Samen met haar hert-vos Twig – misschien wel het schattigste diertje ooit – gaat zij dagelijks op avontuur, maar dan komt haar moeder met het slechte nieuws dat ze gaan verhuizen naar de grote stad. Daar heeft Hilda helemaal geen zin in, want in Trollberg zijn geen avonturen te beleven en heb je geen buren als het brutale boswezentje Wood Man – misschien wel het grappigste sprookjesfiguur ooit. Maar na een groot avontuur, waarin elven dictatoriale bureaucraten blijken te zijn en reuzen smachten naar de liefde, besluit Hilda toch te verhuizen.

Niets is te gek

De eerste twee afleveringen zijn fenomenaal en de afleveringen daarna halen net niet dat torenhoge niveau, maar regelmatig zit er een uitschieter tussen – zoals de tranentrekkende aflevering over Twig in het tweede seizoen. Daardoor is iedere aflevering genieten. Zelfs al zijn ze erg uiteenlopend. De serie draait het ene moment om een kraai die zijn geheugen kwijt is en het andere moment om piratengeesten die een bootrace houden met Wood Man omdat hij van hen gestolen heeft. Er is daarnaast veel inspiratie gehaald uit Scandinavische folklore en naast trollen zie je ook draugen (ondode wezens), nisse (huiselven) en watergeesten. In de kleurrijke wereld van Hilda is niets te gek.

De tekst gaat verder onder dit heerlijke liedje 

Op vakantie naar Trollberg

Door de combinatie van mythische wezens en positieve avonturen komt Hilda geen enkel moment kinderachtig over. Het geeft juist een nostalgisch gevoel naar je eigen jeugd, toen de hele wereld nog ontdekt moest worden en sprookjesfiguren echt waren. Die diepgang missen veel kinderseries, maar ook volwassen fantasyseries zijn niet zo fantasierijk. The Wheel of Time, Willow en Lord of the Rings: The Rings of Power zijn oogstrelend, maar vertellen inhoudelijk allemaal hetzelfde verhaal en de werelden verschillen weinig van elkaar. Hilda weet daarentegen origineel te zijn en een compleet eigen wereld te creëren, waardoor je direct een eindeloze vakantie naar Trollberg wil boeken.

Hilda stelt nooit teleur

Tot nog toe zijn er twee seizoenen en één film: Hilda and the Mountain King. Ik moet eerlijk bekennen dat ik bang was dat deze Netflix-film niet het niveau zou behalen van de serie. Een epos van anderhalf uur is toch iets anders dan 20 minuten aan onschuldige avonturen. Maar Hilda and the Mountain King is óók weer een meesterwerk en ik zou het niet eens erg vinden als deze film de afsluiter is. Hilda is perfect en ik ben altijd bang voor een Game of Thrones-momentje, waarop mijn favoriete serie zich opeens tegen mij keert. Al weet ik ook dat ik daar niet bang voor hoef te zijn. Hilda wordt met heel veel liefde gemaakt en de makers zullen de kijkers niet snel teleurstellen. En veel heb ik niet nodig om tevreden te zijn; twintig minuten Wood Man die gitaar speelt en modderthee drinkt, is al voldoende.  

Hilda is te zien op Netflix.