Recensie Willow - ‘Wat verfrissend! Deze fantasyserie neemt zichzelf niet té serieus'

Door Klaas Kaptijn
Willow

34 jaar na de film is er opeens een serie over beginnend tovenaar Willow en de fantasierijke wereld waarin hij leeft. Makkelijke nostalgie of iets wat ook in deze tijd van overvloed je tijd en aandacht verdient?

Toen in 1988 de film Willow uitkwam, hadden producent George Lucas en beginnend regisseur Ron Howard een bescheiden hit te pakken, die later een respectabele cultaanhang kreeg. Toch kwam het nooit tot een filmvervolg. Best een beetje opmerkelijk dus dat er nu een serie is gemaakt van acht afleveringen waarin de draad van het verhaal weer wordt opgepakt. Maar ook weer niet heel opmerkelijk: Disney is alweer een hele tijd eigenaar van Lucasfilm en Willow was één van de laatste grotere titels onder die vlag waar ze nog niks mee gedaan hadden. En met een populaire streamingdienst die steeds maar schreeuwt om nieuwe content, was een serie over Willow de logische stap.

Nog niet veilig

In de originele film was te zien hoe de dappere boer Willow (Warwick Davis) de zware taak kreeg om een baby te beschermen tegen een kwaadaardige toverkol. Met hulp van een groepje avonturiers en zijn ontluikende toverkunsten kreeg hij dat zowaar voor elkaar. Gelukkig maar, want die baby zou later de keizerin worden van het fantasierijk Andowyne. Helaas blijkt in de serie dat dit keizerrijk nog steeds niet veilig is voor duistere krachten.

Sputterende magie

Een groepje enthousiaste jonge avonturiers, onder wie een prinses, haar beste vriendin en een keukenmeid, gaat Willow opzoeken in zijn vredige onderkomen. Hij is namelijk de enige die kan onthullen waar de keizerin is die hij ooit gered heeft, zodat onder haar leiderschap het rijk van Andowyne eindelijk verlost kan worden van types die kwaad willen. Daarna staat hen een zware tocht vol verrassingen te wachten, maar het is de vraag of de soms sputterende magie van Willow genoeg zal zijn om voor bescherming te zorgen.

Willow
© Disney+

Ouderwets avontuurlijk

Voor wie gaat kijken uit nostalgie hebben we goed nieuws: daar wordt dik op ingezet. Uiteraard is Warwick Davis terug in de titelrol, maar bijvoorbeeld ook Joanne Whalley, wier personage intussen de koningin is geworden. Val Kilmer ontbreekt helaas vanwege zijn slechte gezondheid. Nog belangrijker dan casting bij het terugwinnen van dat ouderwets avontuurlijke gevoel is de manier waarop de fantasiewereld is gemaakt: waar mogelijk zijn praktische effecten gebruikt in plaats van digitale. Die truc werkt ook goed in de Star Wars-series, dus kan dat ook prima hier, moeten de makers gedacht hebben.

Licht en luchtig

Deze serie is natuurlijk niet alleen gemaakt voor veertigplussers. De bedoeling is ook een nieuwe generatie kennis te laten maken met dit verhaal en daar speelt de jonge cast een belangrijke rol bij. Ook is het tempo flink opgeschroefd: de grote onthulling wie de keizerin is, krijgen we al in de eerste aflevering. Zo blijft er genoeg tijd over voor avonturen in den verre en staan de verhoudingen binnen de groep meteen op scherp. Willow onderscheidt zich van de overvloed aan dure fantasy die we hebben op het moment door de toon licht en luchtig te houden. En een fantasieverhaal dat zichzelf niet te serieus neemt, is erg verfrissend!

Willow
© Disney+

Conclusie

Willow maakt het een breed publiek naar de zin met zijn niet te serieuze toon, vlotte voortgang en verzorgde productie: dit is zorgeloos vermaak voor zowel liefhebbers van de oude film als voor mensen die nog nooit van Willow gehoord hebben.

Willow is te zien op Disney+. Iedere woensdag verschijnt een nieuwe aflevering.

Nog meer fantasy