Een true crime-docu vol culturele verschillen

Terwijl Tim als een wanhopige vader op zoek gaat naar zijn dochter en bij iedere instantie aanklopt, blijft de Japanse politie kalm. Ze doen hun onderzoek, volgen sporen en proberen Tim te verzekeren dat alles goed komt, zolang zij hun werk kunnen doen. Dat gaat er niet in bij de Britse man en dit leidt tot een cultuurclash. Als kijker snap je Tims frustratie, maar je begrijpt ook dat de agenten in alle rust hun werk willen doen en zijn gedrag zien als respectloos. De documentaire weet de culturele verschillen goed in beeld te brengen en is op deze momenten het sterkst.

De ingehouden emoties maken veel indruk

De rest van de documentaire is namelijk een verslag van het politiewerk. De betrokken rechercheurs vertellen over hun onderzoek en hoe zij een verdachte op het spoor zijn gekomen. Het is een sterk staaltje politiewerk, maar het praten met getuigen en doorspitten van papierwerk laat je niet nagelbijten van spanning. Zelfs wanneer de verdachte man een verschrikkelijke engerd blijkt te zijn, gaat de documentaire niet te veel in op de details. Maar het is duidelijk dat de agenten flink geraakt zijn door de zaak en hun ingehouden emoties maken indruk.

De tekst gaat verder onder de afbeelding