Black Mirror seizoen 7: deze afleveringen moet je zien en deze kun je skippen - 'Niet het hoge niveau dat we gewend zijn'

1. Common People

Een gelukkig stel probeert al een tijdje zwanger te worden, maar na een ziekte moeten ze die droom uitstellen en worden ze afhankelijk van de zorgindustrie. Common People is een scherpe satire op de Amerikaanse gezondheidszorg waarin geld verdienen belangrijker is dan iemands gezondheid. De aflevering komt heel langzaam op gang, bevat een goede grap over advertenties en het inktzwarte einde hakt er flink in. Maar overal het algemeen is deze aflevering niet het torenhoge niveau dat we gewend zijn van de serie.

Common People kun je missen.

2. Bête Noir

Een vrouw die werkt bij een voedselfabrikant krijgt een voormalig klasgenootje als nieuwe collega. Wanneer er steeds meer rare dingen gebeuren, begint de vrouw langzaam door te draaien. De opbouw van Bête Noir is heel erg sterk en de plotwending zit goed in elkaar, maar over het algemeen doet deze aflevering iets te veel denken aan Nosedive (waarin een vrouw een hoge social media score wil hebben en helemaal doordraait). Ook is het einde véél te abrupt en heeft de aflevering uiteindelijk weinig te melden.

Bête Noir kun je missen.

3. Hotel Reverie

Een bedrijf heeft een manier gevonden om acteurs van nu in oude films te stoppen. Een actrice, die op zoek is naar een serieuze hoofdrol, grijpt deze kans om in een klassieker te spelen. Dat gaat natuurlijk helemaal fout. Vanaf het eerste moment weet Hotel Reverie de aandacht vast te houden met een origineel idee en creatieve uitwerking. Maar deze aflevering wil wel héél erg graag lijken op San Junipero – die ene mooie, lieve, romantische 80’s aflevering.

Hotel Reverie is het kijken waard.

4. Plaything

Een man wordt opgepakt voor een winkeldiefstal en het blijkt dat hij een moordenaar is. Tijdens een ondervraging vertelt hij zijn verhaal. Dit is een vervolg op de film Black Mirror: Bandersnatch en draait opnieuw om een videospel. Plaything is een hele cynische kijk op technologie en heeft voldoende te vertellen over de menselijke aard. Dit is een ouderwets goede Black Mirror-aflevering, maar haalt niet het niveau van Bandersnatch. Daarnaast is het einde héél erg abrupt. Een paar minuten extra had de aflevering beter gemaakt.

Plaything is het kijken waard.

5. Eulogy

Een man wordt benaderd door een bedrijf dat herinneringen verzamelt voor begrafenissen. Met de hulp van een virtuele gids denkt hij terug aan een vrouw die ooit heel belangrijk voor hem was. Eulogy is meesterlijk! Dit is wat Black Mirror hoort te zijn. Het idee is heel origineel en er wordt niet gestrooid met vergezochte plotwendingen, waardoor de verrassingen in het verhaal geloofwaardig blijven. Dit is ook een aflevering waarin het vooral draait om het acteerwerk en Paul Giamatti is geniaal als man die de confrontatie aangaat met zijn verleden.

Eulogy moet je zien!

6. USS Callister – Into Infinity

Dit is het directe vervolg op de aflevering USS Callister en gaat verder waar het verhaald eindigde. Een gestoorde programmeur had digitale klonen van zijn collega’s in een computerspel gepropt en deze klonen moeten nu zien te overleven in een gigantische online game. USS Callister – Into Infinty moet je alleen zien als je het eerste deel goed vond en wil weten hoe het verhaal afloopt, maar dit vervolg haalt geen enkel moment het niveau van het origineel en is grotendeels een slap aftreksel van een Star Trek-aflevering.

USS Callister – Into Infinity kun je missen, behalve als je wil weten hoe het verhaal eindigt.

Black Mirror seizoen 7 is te zien op Netflix.