The Midnight Club

Veronica Superguide logo
Veronica Superguide logo
The Midnight Club

Recensie The Midnight Club – Bereid je maar voor op slapeloze nachten

|
|

Laatste update:

Horrorkoning Mike Flanagan heeft een reputatie hoog te houden. Zijn nieuwste creatie The Midnight Club is weer een heerlijke serie om kippenvel van te krijgen.

Als je nachtmerries hebt gekregen van de series The Haunting at Hill House en Midnight Mass of schoon ondergoed nodig had na het zien van de films Gerald’s Game en Doctor Sleep, mag je Mike Flanagan de schuld geven. De schrijver/regisseur/producent levert aan een stuk door horror van de bovenste plank. Met The Midnight Club heeft hij opnieuw iets moois gemaakt.

Dromen vallen in duigen

Tiener Ilonka (Iman Benson) krijgt te horen dat zij kanker heeft en ze wordt waarschijnlijk niet ouder dan 19. Al haar dromen vallen in één keer in duigen, totdat ze leest over het Brightcliffe Home. Dit is een hospice voor terminaal zieke jongeren, waar zij in alle rust kunnen sterven, maar een meisje wist te genezen in dit tehuis. Ilonka ziet dit als een laatste kans om beter te worden en weet een plekje te krijgen in Brightcliffe.

De bekende stereotypen

Daar ontmoet ze zeven andere jongeren en zoals het hoort in een serie over tieners zijn ze erg divers. Er is bijvoorbeeld een knappe lieve jongen, een sarcastische grapjas, een stoere gay en het gemene meisje. Het zijn de bekende stereotypen, maar de sterke cast weet er echte mensen van te maken. Dat ze allemaal dodelijk ziek zijn, geeft de serie ook een tragisch randje en zorgt ervoor dat je met hen meevoelt.

Een teken uit het hiernamaals

Qua drama zit het wel goed in The Midnight Club, maar er moet ook wat gegriezeld worden. De tieners komen daarom iedere avond samen om elkaar enge verhalen te vertellen en als een van hen sterft, moet die persoon een teken geven uit het hiernamaals. De verhalen zelf zijn niet echt eng en dienen vooral als vermaak voor de personages, maar het huis zelf is daarentegen enorm griezelig en zit vol met geheimen.

The Midnight Club

Creepy sfeer

Mike Flanagan weet als geen ander hoe hij enge spookhuizen vorm moet geven. Het landhuis waar de tieners verblijven, ligt daarom diep verborgen in een afgelegen bos, de muren hangen vol met mysterieuze foto’s, de oude lift dreigt uit elkaar te vallen en er is altijd wel een reden waarom de lampen het niet doen. Als een creepy sfeer niet je ding is en je liever schrikt door jump scares zit je ook goed bij The Midnight Club.

Boe!

Flanagan is gelukkig slim genoeg om de schrikmomenten te doseren en in de eerste aflevering wordt er zelfs een grap over gemaakt. Het eerste verhaal dat de tieners elkaar vertellen zit bomvol jump scares en daar wordt commentaar op geleverd. Het is namelijk té makkelijk om iemand te laten schrikken door boe te roepen. Toch weet de serie je iedere keer de stuipen op het lijf te jagen als uit het niets een enge geest in beeld verschijnt.

Te veel afleiding

Wanneer The Midnight Club deze schrikmomenten combineert met de creepy sfeer en de vele geheimen in het huis is de Netflix Original op z’n best. Toch is de serie niet perfect. De griezelverhalen die verteld worden door de tieners zijn op zich leuk, maar leiden af en nemen te veel tijd van een aflevering in beslag.

The midnight club

Conclusie

Mike Flanagan heeft nog geen slechte serie gemaakt, al zijn de meningen natuurlijk verdeeld over zijn werk, waarin diepgaande verhalen worden gecombineerd met solide schrikmomenten. Horrorfans die houden van bloederige slashers zullen zich dood vervelen bij The Midnight Club, maar wie nachtmerries krijgt van creepy spookhuizen kan zich alvast voorbereiden op slapeloze nachten.

The Midnight Club is te zien op Netflix. 

Nog meer horror

Lees verder