Nederlandse Dylan Daimin zit in Squid Game: The Challenge - ‘Was helemaal van de kaart toen ik eruit kwam’

Dylan, waarom wilde je zo graag meedoen aan Squid Game: The Challenge?

“Ik hou echt van dingen doen, grote ervaringen opdoen. Dit is met gemak één van de bizarste ervaringen die ik ooit heb gehad. Tuurlijk is het geld (4,56 miljoen dollar) ook zeker welkom. Maar je hebt niet altijd invloed op de uitkomst. De kans om te winnen is bijzonder klein. De meeste kandidaten kwamen toch voor het spel en het geld, maar ik wilde gewoon in die wereld zijn. Dit is zo’n vette beleving en een verhaal dat je voor de rest van je leven kan vertellen. Dat was mijn motivatie om mee te doen en ik denk dat ik daarom ben uitgekozen.”

Hoe ging dat aanmeldingsproces eraan toe?

“Ik heb een vragenlijst ingevuld en een filmpje gestuurd waarin ik eigenlijk alleen zei: ‘Hoi ik ben Dylan en ik wil heel erg graag meedoen!’. Ik heb vervolgens meerdere rondes moeten doorlopen, die ongeveer zes maanden duurden. Er wordt gecheckt of je fysiek en mentaal gezond bent. Ik moest goedkeuring krijgen van mijn eigen arts en een psycholoog om te kijken of ik geen gevaar ben voor een ander of mijzelf. Ze doen natuurlijk ook een background check. Als ik op Facebook haatberichten heb geschreven, dan wil Netflix daar natuurlijk niks mee te maken hebben. Een maand voordat we gingen draaien kreeg ik groen licht. Dat gevoel… dat kan ik niet beschrijven.”

Hoe was het om je deelname geheim te houden?

“Ik kon één vertrouwenspersoon hebben en dat was mijn vrouw. Tegen mijn baas mocht ik wel zeggen dat ik meedeed aan een tv-programma, maar niet dat het dít programma was. Uiteindelijk moest je als deelnemer maximaal 6 weken vrij krijgen voor de opnames. Tegen vrienden zei ik dat ik en mijn vrouw op vakantie gingen en even off the grid wilden gaan. Zij kon nog wel gaan werken, maar heeft dus vrienden en familie moeten ontlopen.”

De tekst gaat verder onder de trailer van Squid Game: The Challenge

En dan sta je daar op de set… Kan je omschrijven hoe dat was?

“Ik werd drie dagen voor de start opgehaald en in een hotel gezet, zonder telefoon of laptop. En ineens werd er op je deur geklopt en moesten we naar een geheime locatie. De sfeer was erg intens. Je kent elkaar niet, hebt geen idee wat er gaat gebeuren… Er werd niks uitgelegd over het verloop van het spel. Mensen waren gespannen en zelfs angstig. We hebben allemaal de show gezien, maar Netflix kon het ook compleet anders aanpakken. Je bent de hele tijd op je hoede. Ik was helemaal van de kaart toen ik eruit kwam. Het was echt surreëel.”

Het lijkt mij best overweldigend allemaal, meedoen aan zo’n intensieve en internationale realityserie. Hoe was de begeleiding tijdens de opnames?

“Tijdens het spel was er wel begeleiding. Er was altijd een dokter en psycholoog aanwezig. Ik had het gelukkig niet nodig. De nasleep was stukken heftiger dan het spel. In essentie zijn het kinderspelletjes, die zijn niet zo zwaar natuurlijk. Tijdens de show ben je vol energie bezig met het spel, de emotionele klap komt pas achteraf.”

Hoe was het om weer thuis te komen?

“Ik viel echt in een zwart gat. Ik kwam thuis en dacht dat ik in stilte wilde zitten in een hoekje, maar had echt behoefte om onder de mensen te zijn. Ik kon helemaal niet meer alleen zijn. Dan zou ik te veel nadenken. Ik wilde niet alleen zijn met mijn gedachten.”

Hoe was de nazorg?

“Je krijgt nazorg in de vorm die jij prettig vindt. De geboden vorm: gesprekken met dezelfde psycholoog die je sprak tijdens de aanmeldingsprocedure. Direct na afloop van het spel ga je gelijk een gesprek in over hoe het met je gaat. Mocht dat niet genoeg zijn, zowel vanuit hen als vanuit jezelf, dan bieden ze je meer gesprekken. Maar ik had dat gelukkig niet nodig.”

De tekst gaat verder onder de afbeelding van Squid Game: The Challenge

Er zijn ook deelnemers die al kritiek hebben geuit op de serie. Zo zou de bekende Maria Koekoek-opdracht onmenselijk koud zijn geweest voor de deelnemers. Wat kan je daarover vertellen?

“Die opdracht was echt koud inderdaad. We hadden wel heatpacks en extra kleding gekregen. Het dodelijke van die opdracht was dat je stil moest staan in die kou. Extra kleding is fijn, maar je lichaam bibbert nou eenmaal als je het koud hebt. Niet bewegen is vrijwel onmogelijk. Ik vond het persoonlijk koud, maar ik vond het niet verschrikkelijk of onmenselijk.”

Maar was er wel, zoals bronnen beweren, medische hulp nodig?

“Er was inderdaad medische hulp. Of mensen echt zwaargewond waren weet ik niet. Ik denk niet dat het aan de kou lag. Stilstaan is gewoon echt killing. Je ziet maar vijf minuten op tv, maar het duurde iets van zeven uur. Het is oprecht een van de moeilijkste dingen die ik ooit heb gedaan.”

Ook zou de show doorgestoken kaart zijn. Mensen mochten doorgaan, ook al hadden ze verloren. Er was dus al besloten wie de finale zou halen. Wat vind je van die kritiek?

“Ik kan mij voorstellen dat als je net zo lang als ik in die casting hebt gezeten en er in de eerste opdracht al uit vliegt, je je genaaid voelt. Een van de argumenten was dat sommigen wel werkende microfoons hadden en anderen niet. Het waren 456 deelnemers, dat is natuurlijk niet te doen qua microfoons. Ik snap de conclusie die mensen trekken wel, maar ik geloof niet dat het doorgestoken kaart was.”

Wat wil jij uiteindelijk bereiken na je deelname aan Squid Game: The Challenge?

“Mensen vragen weleens of ik beroemd wil worden, maar dat is niet zo. Ik wil gewoon gave ervaringen opdoen. Maar daar is soms wel een bepaald level van bekendheid voor nodig. Zo zou ik echt graag mee willen doen aan Wie is de Mol?.”

Wat kunnen mensen verwachten van de serie?

“Een hoop curveballs en twists. Daarin lijkt het echt op de serie. Maar het is het allerleukst om er blanco in te gaan. Je moet wel de serie hebben gezien om het extra leuk te maken, maar ga de twee vooral niet vergelijken.”

Squid Game: The Challenge is nu te streamen op Netflix