Recensie The Recruit - ‘De luchtige humor en vlotte actie werken uitstekend’

Junior-versies van het aloude spionnenavontuur pakken vaak nogal suf uit, maar daar heeft The Recruit geen last van. Deze Netflix-serie gebruikt zijn jonge, onervaren hoofdfiguur juist opvallend goed.

Door Klaas Kaptijn
The Recruit
© Netflix

Series en films hebben de neiging een vertekend beeld te geven van bepaalde beroepen. Dat van spion staat wat dat betreft zeker in de top drie, al staat er tegenover elke Bond-film steeds vaker iets realistischers, zoals Tinker Tailor Soldier Spy of Argo. The Recruit zit daar een beetje tussenin: aan actie en exotische locaties geen gebrek, maar heel dol wordt het ook weer niet. Met z’n jonge hoofdrolspeler gaat The Recruit voor snel en luchtig vermaak en dat komt heel aardig uit de verf.

Geen bluf

Groentje Owen (Noah Centineo) heeft zijn rechtendiploma nog maar net op zak als hij in dienst gaat bij de CIA. Niet als spion dus, maar als jurist, al lijkt dat allemaal weinig uit te maken als hij verwikkeld raakt in zijn eerste zaak. Hij onderzoekt een mail van een gevangene (Laura Haddock) die dreigt geheime informatie te onthullen als ze niet snel wordt vrijgelaten. Het blijkt al snel dat deze voormalige informant geen blufpoker speelt: Owen krijgt tijdens zijn onderzoek allerlei ongure types op z’n nek. En dat terwijl de valkuilen ontwijken binnen de Central Intelligence Agency al een uitdaging op zich is.

Energie en humor

De enthousiaste beginneling die Centineo speelt, bluft zich heel aardig door zijn eerste opdracht heen. Hij stoot elke aflevering wel een paar keer z’n neus, maar heeft genoeg improvisatie- en incasseringsvermogen om daarmee om te gaan. Owen is een leuke figuur om te volgen langs alles wat er in het verhaal van The Recruit gebeurt. Met zijn energie en humor is hij gewapend tegen alles wat hij tegenkomt en hoewel hij vooral leert door fouten te maken, straalt hij genoeg talent en aanleg uit om zijn vorderingen geloofwaardig te houden.

The Recruit
© Netflix

Verraderlijke wereld

Centineo, die laatst nog te zien was naast Dwayne Johnson in Black Adam, weet uitstekend raad met deze held. Hij heeft de uitstraling van een jonge Mark Ruffalo terwijl hij zich een weg door deze verraderlijke wereld heen baant. Daarbij blijft hij altijd sympathiek, terwijl zo’n bijdehand broekie ook best irritant had kunnen uitpakken. Maar ook de cast om hem heen doet prima werk, van Haddock als de onpeilbare gevangene die uit de school dreigt te klappen tot de goeie ouwe Vondie Curtis-Hall, die goed op z’n plek is als Owens bad ass baas

Makkelijk doorkijken

Een opvallende naam tussen de regisseurs van de acht afleveringen is die van Doug Liman, de man achter spionnenspektakels The Bourne Identity en Mr. and Mrs. Smith. Dit soort vaklui geven The Recruit de nodige cinematische sjeu. Met deze energie en die van de cast zorgt de serie ervoor dat je makkelijk doorkijkt, zelfs op de momenten dat het verhaal z’n heil zoekt in de meer uitgekauwde trucs die horen bij dit genre. Met zo’n eerste indruk komt deze rekruut er wel.

The Recruit
© Netflix

Conclusie

The Recruit mag dan weinig nieuws toevoegen aan de vele spionnenverhalen die er al verteld zijn in films en series: de aanpak met voorrang voor luchtige humor en vlotte actie werkt gewoon uitstekend. Dat is voor een groot deel te danken aan Noah Centineo, die helemaal snapt wat de bedoeling is met zijn groene actieheld.

The Recruit is te zien op Netflix.

Nog meer Netflix