Recensie Don’t Worry Darling - Veelbesproken thriller komt net tekort

Ach, de goede oude jaren vijftig. Zelfs door mensen die ze nooit meegemaakt hebben, wordt er nog wel eens weemoedig aan teruggedacht. Als je de idyllische plaatjes van een vredige woonwijk met prachtige klassieke auto’s voor de deur ziet in Don’t Worry Darling, is makkelijk te zien waarom. Maar dit is geen dromerig verhaaltje: in deze thriller is er iets niet in de haak en dat krijgt huisvrouw Alice ook in de gaten.

Buiten de grenzen

Alice (Florence Pugh) is een sprankelend type dat smoorverliefd is op haar man Jack (Harry Styles). Iedere avond als hij thuiskomt van zijn werk staat ze klaar met een drankje en het eten op tafel, poetst overdag het huis en vermaakt zich met de andere vrouwen in de straat die eenzelfde soort leven leiden. Nogal ouderwets allemaal, maar ze vindt het heerlijk, zelfs al mogen de dames het stadje waar ze wonen niet verlaten. Dat verandert als ze op een dag toch buiten de grenzen gaat en op een mysterieus gebouw stuit.

Broeiend onder de oppervlakte

Regisseur Olivia Wilde, die ook als actrice te zien is in de film, weet een effectief sfeertje te scheppen. Het fifties-bestaan vol smetteloos wit en zuurstokkleurtjes is prachtig aan de oppervlakte, maar je voelt dat er iets broeit en dat onder het buitenlaagje iets totaal niet klopt. Don’t Worry Darling sluit daarmee mooi aan op ontregelende suburbia-films zoals The Stepford Wives en Revolutionary Road.

Frustratie en woede

Met afstand het beste aan deze film is Florence Pugh. Ze bestookt je op volle kracht met haar verwarring, frustratie en woede. Ze is een anker binnen een verhaal dat best veel van de goedgelovigheid van de kijker vraagt en maakt het proces dat haar personage doormaakt, van happy housewife tot doodsbange vrouw die vecht voor haar relatie en daarna haar leven, volledig geloofwaardig. Voor Harry Styles is dit zijn eerste rol met een beetje vlees op de botten en hij staat gelijk tegenover zo'n topactrice, die hem met gemak wegspeelt. 

Te veel, te snel

Don’t Worry Darling houdt je lang in z’n greep met z’n onheilspellende sfeer, maar uiteindelijk gaat de boel van de rails. Als eenmaal duidelijk is hoe de vork in de steel zit, is er nog maar weinig tijd om de onthullingen een dramatische bodem te geven. Er gebeurt te veel te snel en zo blijft het beoogde effect van de finale uit. Ondanks dat komt de boodschap duidelijk over en de ambitie en betrokkenheid die daaruit spreekt, verdient een pluim.

Conclusie

Olivia Wilde neemt een flinke baal hooi op haar vork met deze ongemakkelijke thriller, die geen tekort heeft aan sfeer en er ook nog eens prachtig uitziet. Helaas haalt de te gehaaste finale het niet bij de aanloop erheen.

Don't Worry Darling is te zien in de bioscoop.

Don't Worry Darling kwam in opspraak door 'het spuugincident', maar volgens Olivia Wilde was er helemaal niks aan de hand.