Superguide logo

Recensie A Haunting in Venice – 'Helaas is elke nieuwe Hercule Poirot-film iets minder goed dan de vorige'

Recensent Romy van Krieken is altijd wel te porren voor een goede whodunit - zeker als het basismateriaal wordt geleverd door Agatha Christie.

Door Romy van Krieken
A Haunting in Venice
© Disney

Naast Miss Marple blijft Hercule Poirot de meest geliefde detective die misdaadschrijver Agatha Christie ooit heeft bedacht. En Kenneth Branagh blijft boeken van haar verfilmen - en zichzelf de sappige hoofdrol geven. Deze keer zit de speurneus in Italië waar tijdens een seance een dode valt. Is dat het werk van een spook of van een koelbloedige moordenaar?

Iedere Poirot-verfilming is minder dan de vorige

Na Murder on the Orient Express en Death on the Nile is dit Kenneth Branaghs derde Agatha Christie verfilming en helaas is elk deel iets minder dan de vorige. Er zitten minder grote sterren in en zelfs de locaties zijn beperkter. We reizen niet meer met de trein door Europa of met een boot over de Nijl, maar zitten nu in een huis in Venetië. Een spookhuis, maar toch...

De tekst gaat verder onder de trailer van A Haunting in Venice.

Hercule Poirot lijkt soms een parodie

Hoewel Poirot aan het einde van Death on the Nile zijn snor had afgeschoren, zit dat ding nu weer pontificaal op zijn lip geplakt. De snor is wel getrimd maar helaas kan dat niet worden gezegd van Poirots vette accent. Daarmee lijkt het wel een parodie, wat waarschijnlijk komisch is bedoeld en niet past bij de rest van A Haunting in Venice, dat voor suspense en gegriezel gaat.

Meer een griezelfilm dan een whodunit

De filmtitel en de trailer van A Haunting in Venice neigen meer naar een griezelfilm dan een whodunit, want de titel van Agatha Christie’s boek Halowe’en Party is niet het enige dat drastisch is veranderd. Het verhaal is van de jaren zestig in Engeland overgeheveld naar Italië in de jaren veertig, en eigenlijk zijn alleen de personagenamen en het kinderfeest op Halloween overgebleven.

De tekst gaat verder onder de afbeelding

A Haunting in Venice
© Disney

Hercule Poirot puzzelt veel te snel

Al is dit een nieuw geschreven verhaal, het is best makkelijk om de dader en het motief uit te vogelen, en dat is voor een whodunit best euh... dodelijk. Je krijgt ook weinig kans om mee te puzzelen met Poirot, want na een lange aanloop vallen vrij snel een aantal doden achter elkaar en voordat je met je ogen kunt knipperen, weet Poirot al hoe de vork in de steel zit.

Kenneth Branagh werkt voor de VVV

Net als de vorige twee keren, zijn de andere acteurs en personages een soort decorstukken. De regisseur Kenneth Branagh was vooral geïnteresseerd in de acteur Kenneth Branagh en in stemmige plaatjes van Venetië schieten. Hij heeft zoveel nietszeggende sfeerbeelden van Venetië in A Haunting in Venice gestopt dat ik me afvraag of hij betaald werd door de Italiaanse VVV.

De tekst gaat verder onder de afbeelding

A Haunting in Venice
© Disney

Meer spoken, minder Agatha Christie

Door er spoken bij te halen en een reeks overbodige flashbacks - in nutteloos zwart wit – wordt A Haunting in Venice ook nog eens minder Agatha Christie en meer... Tja, wat? Het is meer beeld dan verhaal en die rare camera-standpunten helpen ook niet. Ze leiden steeds de aandacht af, omdat je denkt ‘Hé, wat een gek hoofd heeft die man ineens...’ Dodelijk.

Conclusie

A Haunting in Venice is gebaseerd op een minder bekend boek van Agatha Christie en daar gaat deze verfilming helaas weinig aan veranderen. De film neemt meer tijd voor de setting dan voor het verhaal of de personage, zodat het ons niks kan schelen wie wordt vermoord en wie dat heeft gedaan.

A Haunting in Venice is te zien op Disney+.

Meer Disney+

A Haunting in Venice

A Haunting in Venice
Cast
Kenneth Branagh, Tina Fey, Jamie Dornan, Michelle Yeoh, Kelly Reilly
Lengte
103 minuten

Wat anderen nu lezen