Recensie WandaVision - deze ode aan oude sitcoms past beter bij Omroep MAX

Deze recensie is gebaseerd op de eerste drie afleveringen.

Het was nooit leuk als je moeder zei "Ik ben niet boos, ik ben teleurgesteld", toch voelen we ons ook zo na het zien van WandaVision. Niet alleen is de serie de eerste in een reeks van Disney+ Originals, maar vanwege de coronacrisis hebben we na Avengers: Endgame en Spiderman: Far From Home geen nieuwe Marvel-titel meer gehad. WandaVision moet deze honger naar superhelden stillen, maar zorgt vooral voor een wrange nasmaak. 

Ouderwets koppel

Wanda Maximoff en manlief Vision verhuizen naar een nette buitenwijk. Zij is een superheld die de realiteit kan manipuleren en hij is een androïde met goddelijke superkrachten. Ze willen niet dat de buren dit te weten komen en doen zich voor als een ouderwets koppel. Zij is de brave huisvrouw en hij is de hardwerkende loonslaaf. Om hun geheim te bewaren, moeten de twee zich door allerlei bochten wringen en dat leidt tot melige misverstanden. 

Ode aan vroeger

De synopsis van WandaVision leest niet direct als een spannende superheldenserie. Dat is het ook niet. De makers hebben een heel groot risico genomen door met de serie een ode te brengen aan oude Amerikaanse sitcoms. De eerste aflevering is in de stijl van I Love Lucy en de tweede heeft meer weg van Bewitched. Beide afleveringen zijn in zwart/wit, hebben een lachband op de achtergrond en zitten vol met oubollige grapjes.  

Klassiekers

Als de oude series je niets zeggen heb je dikke pech. Want WandaVision gaat er helemaal voor. De makers doen hun stinkende best om een aflevering te maken die rechtstreeks uit de jaren vijftig lijkt te komen. Paul Bettany en Elizabeth Olsen gaan daar honderd procent in mee en hebben goed gekeken naar de klassiekers. Met name Paul Bettany heeft het erg naar zijn zin als sullige echtgenoot. Het lukt hem zelfs om daadwerkelijk grappig te zijn.

Er is iets mis

Vanaf de derde aflevering komt er iets meer vaart in. Wanda en Vision belanden in de jaren zeventig. De wereld heeft kleur, Wanda kan haar krachten minder goed onder controle houden en het is duidelijk dat er iets heel erg mis is. Dan pas wordt WandaVision interessant. Als de serie op deze voet verder gaat, kan het nog wel wat worden. Het is alleen jammer dat je je eerst door een uur aan flauwe mopjes en kolderieke fratsen moet worstelen. 

Irritante buurvrouw

Het is echter te makkelijk om deze superheldenserie slecht te noemen. Wie ooit een aflevering heeft gezien van een oude sitcom weet dat de makers dit met veel liefde hebben nagemaakt. De cast is ook sterk en weet dit op de juiste manier te spelen. Het personage van Kathryn Hahn is alleen irritant omdat de nieuwsgierig buurvrouw irritant hóórt te zijn.

Conclusie

De vraag is echter: welke Marvel-fan zit op deze ode aan vroeger te wachten? Er zit een klein beetje mysterie in om alles spannend te houden, maar het is te weinig om je aandacht bij WandaVision te houden. Wie hoopt op een superheldenserie in de stijl van Avengers of Dr. Strange zal heel erg teleurgesteld zijn, net zoals de fans van Netflix-serie Daredevil. WandaVision lijkt beter geschikt voor Omroep MAX en is geen sterk begin voor de Marvel-series van Disney+.

WandaVision is te zien op Disney+. Iedere vrijdag verschijnt er een nieuwe aflevering.