De true crime-docu The Investigation of Lucy Letby is hartverscheurend, misselijkmakend, maar vooral sensatiebelust

The Investigation of Lucy Letby is een schrijnend, onthutsend verhaal - maar ook een Netflixdocumentaire waarvan je je kan afvragen waarom-ie eigenlijk gemaakt is, schrijft filmrecensent Merel van Baal.

Door Merel van Baal
The Investigation of Lucy Letby.
© Courtesy of Netflix

Wanneer Lucy Letby wordt opgepakt, is het moeilijk om geen medelijden met haar te hebben. We zien haar bleke gezicht, haar teddybeer op het bed en haar emotionele afscheid van haar kat. Maar deze vrouw, die er zo zachtaardig uitziet, werd op dat moment verdacht van de moord op meerdere baby's. Hoe kan iemand die zo onschuldig oogt verantwoordelijk zijn voor zulke gruweldaden?

Verstikkend bewijs

Het eerste deel van de docu bouwt methodisch de zaak tegen Letby op. Wanneer op de neonatologieafdeling opvallend veel baby’s overlijden, wordt er een onderzoek gestart. Al snel lijkt er een patroon zichtbaar: de incidenten vinden vrijwel allemaal plaats tijdens de diensten van Lucy Letby. Wanneer onderzoekers verder graven, wordt er steeds meer bewijs gevonden dat zij inderdaad betrokken zou zijn. In haar notities worden initialen van slachtoffers aangetroffen, met markeringen bij sterfdata. En dan zijn er nog de huiveringwekkende zinnen in haar dagboeken: “Ik ben slecht. Ik heb dit gedaan.

Tijdens de rechtszaak volgen de meest misselijkmakende details. Volgens het Openbaar Ministerie zou Letby baby’s op verschillende manieren letsel hebben toegebracht - van fysiek trauma tot het manipuleren van beademing en voeding. Het is zo schokkend dat het nauwelijks te bevatten is. Het kost de jury dan ook niet veel tijd om Lucy Letby schuldig te verklaren aan de moord op zeven baby’s en de poging tot moord op zeven anderen tussen juni 2015 en juni 2016.

Lucia de B.

De zaak roept onvermijdelijk herinneringen op aan die van de Nederlandse verpleegkundige Lucia de B., die begin deze eeuw werd veroordeeld voor meerdere moorden op haar patiënten - maar later volledig werd vrijgesproken. Net als destijds, toen de veroordeling sterk leunde op statistische verbanden en indirect bewijs, werpt ook de zaak tegen Lucy Letby meer vragen dan antwoorden op.

De trailer gaat verder onder de trailer

Een zaak vol vraagtekens

Want net als bij Lucia de B. lijkt ook hier de veroordeling voor een belangrijk deel te steunen op een theorie. Deskundigen staan lijnrecht tegenover elkaar. Waar de ene groep spreekt van overweldigend bewijs, ziet de andere juist gaten, alternatieve verklaringen en medische twijfel. Want is er eigenlijk wel écht hard bewijs? Niemand heeft Lucy de moorden zien uitvoeren. Toen zij van de afdeling werd gehaald, daalde het aantal sterfgevallen - maar critici stellen dat dit ook kan komen doordat het aantal opgenomen baby’s afnam of doordat de zorgstructuur veranderde.

Is Letby een verschrikkelijke kinderseriemoordenaar - of het slachtoffer van een mogelijke gerechtelijke dwaling?

Sensatiebelust

Wie antwoord op deze vragen wil, zal na het kijken van deze docu niet veel wijzer zijn. De serie toont vooral de verschillende perspectieven en de vragen die de zaak oproept. Dat is op zichzelf interessant, maar ergens schuurt het. Waarom verschijnt dit verhaal nú? Om te onderstrepen dat we misschien nooit definitieve antwoorden zullen krijgen? Of simpelweg om een sensationeel true-crimeverhaal te verkopen? Het feit dat de makers de indringende arrestatiebeelden gebruikten tegen de wil van Lucy’s familie in, lijkt eerder op dat laatste te wijzen. Een keuze die schuurt - en die de documentaire een ongemakkelijke, bijna exploitieve ondertoon geeft.

Het echte verdriet

Wat de docu wel sterk maakt, is dat er ook ruimte is voor de slachtoffers. Wanneer de moeder van baby Zoe spreekt, verdwijnt elke sensatiezucht naar de achtergrond. Haar opluchting na het vonnis, gevolgd door verlammend schuldgevoel, is hartverscheurend. “In mijn hoofd heb ik gefaald als moeder,” vertelt ze. “Ik sliep toen dit gebeurde. Ik was wakker tijdens de pijnlijke bevalling, de geboorte… En toen ze mij nodig had, was ik er niet. Dit is niet iets dat ik mezelf vergeef.”

The Investigation of Lucy Letby is zonder twijfel beklemmend en zorgvuldig opgebouwd. Het bronmateriaal is te schokkend om niet te boeien. Je kijkt gefascineerd - maar blijft achter met één knagende vraag: is dit een belangrijk verhaal dat verteld moet worden of is deze docu een sensatiebeluste film die alleen maar wil scoren?

The Investigation of Lucy Letby is nu te zien op Netflix

Mis niets: luister elke dag naar de podcast Winter Vol Liefde 2026: De Nabeschouwing, je dagelijkse vangnet ná de uitzendingen.

Meer van Netflix

Filmjournalist Merel van Baal
Over de auteur
Merel van Baal is filmjournalist bij Veronica Superguide en zit altijd bovenop het laatste nieuws uit Hollywood. Ze schrijft recensies, interviews en achtergrondverhalen over de nieuwste films en series.

The Investigation of Lucy Letby

Legte
94 minuten