Weinig charisma

Sam Worthington heeft naast de Avatar-films - lees hier onze recensie van Avatar: Way of the Water - weinig grote hits op z’n naam staan. Dat komt waarschijnlijk omdat er minstens tien actiesterren met meer charisma in Hollywood rondlopen. Alleen dat werkt juist in z’n voordeel bij Transfusion. Sam overtuigt als falende vader die z’n zoon niet door z’n verdriet en puberteit kan helpen en ook als hakkelende deur-aan-deur verkoper. Zijn onvermogen transformeert meer dan eens in woede-uitbarstingen en dan bewijst Worthington definitief dat ie een getalenteerd acteur is. Ook Phoebe Tonkin heeft een sterke rol en speelt (meestal via inbeeldingen of hallucinaties) het geweten van Ryan. Dat acteerwerk helpt het niet bijster goed geschreven script, dat helaas te vaak in clichés vervalt.

Verveling

Verveling dreigt maar Transfusion levert een knappe koorddansact waarin genoeg scènes met sterk acteerwerk de aandacht vasthouden. Als een misdaaddrama faalt Transfusion, maar als een sombere karakterstudie, van een vader die alles op alles zet om z’n enige zoon te redden, is het toch het kijken waard.

Conclusie

Transfusion dreigt bijna saai te worden, omdat het voor een actievol misdaaddrama wat van de actie mist. Maar het sterke acteerwerk van de hoofdrolspelers houdt de aandacht genoeg vast. Zeker Sam Worthington overtuigt als een vader die z’n zoon niet begrijpt en hem via de misdaad probeert te helpen.

Transfusion is te zien in de bioscoop.