Superguide logo

Vjèze Fur (42) openhartig over 20 jaar De Jeugd van Tegenwoordig: 'Burgerlijkheid is iets waar ik dagelijks mee vecht'

Ze bestaan twintig jaar, maar stilzitten? Ho maar. De Jeugd van Tegenwoordig viert het jubileum met de totaal ontspoorde documentaire The Making of De Jeugd van Tegenwoordig, vol nagespeelde herinneringen, BN’er-audities en harde discussies over wat nou ‘echt’ is. Veronica Superguide sprak met Vieze Fur (42) over 20 jaar De Jeugd, waarom Lange Frans niet werd gecast en waarom volwassen worden zijn grootste vijand is.

Door Merel van Baal
Vjèze Fur
© NLBeeld/Patrick van Emst

Het is inmiddels alweer dik 20 jaar geleden dat De Jeugd van Tegenwoordig de Nederlandse muziekwereld binnenkwam denderen. Hoog tijd dus voor een documentaire, want er is genoeg te vertellen, toch? Het eindresultaat is The Making of De Jeugd van Tegenwoordig, waarin we de mannen volgen richting twintig jaar De Jeugd in de Ziggo Dome. Tegelijkertijd worden er scènes nagespeeld uit hun carrières, én zien we hoe BN’ers - van Frank Lammers, Lange Frans en Giel Beelen tot Boaz Kok - auditie doen voor een rolletje in de docu. En er wordt ook nog wel eens ingegrepen tijdens het filmen - want is dit wel hoe het écht is gegaan? En weet iemand dat na al die jaren van feesten nog wel? Hoog tijd voor een gesprek met een van de mannen van De Jeugd: Vieze Fur.

Als ik zeg: ‘20 jaar De Jeugd van Tegenwoordig’…

"Klinkt lang, hè. Maar verder heb ik er niet zoveel mee. We zijn ook vooral nog veel dingen aan het doen. Maar het is wel grappig dat we al 20 jaar lang ‘De Jeugd van Tegenwoordig’ heten. Dat hadden wij ook wel bedacht, dat het dan heel grappig zou zijn als mensen vijftig zouden worden en zo."

Er waren al jubileumconcerten al gepland. Wat was eigenlijk de reden dat jullie dachten: we willen ook een docu?

"Twintig jaar moet natuurlijk wel gevierd worden. Maar niet alleen met een paar grote shows en wat leuke T-shirts. Dus dan ga je kijken wat er nog meer mogelijk is. En toen kwam inderdaad het productiehuis van: hé, moeten wij niet een docu doen? En toen waren we allemaal zo van: ja, maar wat moet dat dan in godsnaam over gaan? We zijn namelijk heel saai en doen allemaal heel normale dingen.

Maar we hadden op een gegeven moment een hele goede regisseur te pakken. Hij kon namelijk helemaal niet uitleggen wat hij nou wilde met die film. En ik geloof dat als je het niet uit kan leggen, het dan heel goed kan worden. Dan heb je namelijk vaak een visie die er nog niet is. Je kan het dan wel proberen uit te leggen, maar dan wordt het toch nooit zo goed als iets wat nog niet uit te leggen valt."

Je komt wel heel kritisch over in de docu. Je geeft meerdere keren aan dat het niet strookt met de werkelijkheid.

"Ja, klopt. Kijk, er zijn al genoeg muziekdocu’s die geschiedvervalsing zijn. Dus ik dacht: we moeten wel enigszins een beetje vertellen hoe het echt gegaan is."

Is dat ook gelukt?

"Ik vind het een hele mooie sfeerimpressie van hoe wij denken dat het gegaan is. Ja, de waarheid is er ook niet meer. Het is zo lang geleden en iedereen was dronken in die tijd. Het verhaal van Pepijn is ook niet helemaal de waarheid en mijn verhaal en mijn observatie zullen ook wel weer anders zijn. En Ollie was er helemaal niet bij. Dus ja, hoe is het dan eigenlijk gegaan? Dat weet niemand meer precies."

Jullie hebben ook flink wat acteurs langs laten komen voor audities. Maar uiteindelijk zijn jullie voor een geheel andere cast gegaan. Waarom werd Frank Lammers eigenlijk afgewezen?

"Frank was toch te oud."

En Lange Frans?

"Die was toch te lang. Of te Frans."

De tekst gaat verder onder de trailer

Jullie regisseur wilde de film graag eindigen met het idee dat de grootste vijand van De Jeugd van Tegenwoordig het volwassen worden is. Klopt dat?

"Ja, daar heeft hij wel echt de vinger op de zere plek gelegd. Want ja, dat is het ook wel. De burgerlijkheid. Dat is wel moeilijk. Dat is iets waar ik dagelijks mee vecht. Ik heb een heel fijn leven met hele leuke vrienden en ik kan doen wat ik wil. Maar ik heb ook twee zeer leuke kinderen en dat vraagt toch om enige structuur. En dat vind ik wel lastig. Ze moeten toch iedere dag naar school en zo."

In hoeverre schuurt het eigenlijk? Vieze Fur en papa die z’n kinderen moet vertellen wat wel of niet verstandig is?

"Nja, toen ik jong was, schuurde er ook allerlei dingen. Het leven bestaat uit schuren. Ik vind het ook heel leuk en een eer dat ik het allemaal mee mag maken. En soms word ik er gek van. Maar ik vind het heel leuk om kinderen te zien opgroeien en die kinderen te helpen grote kinderen te worden.

Maar ik kan dat wel. Ik weet namelijk heel goed wat goed voor ze is. Ze luisteren nu nog niet zo goed, maar wel naar de belangrijke dingen. Gisteren zat eentje te klikken. De oudste zat met z’n vingers in het jampotje en de jongste zei dat tegen mij. Toen zei ik: ‘Waarom ben je aan het klikken? Dat is toch niet goed? Als er echt iets ergs aan de hand is, iets gevaarlijks of iets wat nare consequenties kan hebben, dan moet je klikken. Dan moet je naar papa toe komen. Maar niet als je broertje met vingertje in jampotje zit.' En ik begrijp dat ook wel. Ik vind vingertjes in jampotjes ook heel fijn."

In hoeverre krijgen mensen met deze docu een beter beeld van wie jullie zijn?

"Ik herkende ons erin. Het is een heel mooi perspectief, een oprecht perspectief. Ik denk dat de waarheid niet beter benaderd kon worden. De regisseur had niet echt een duidelijk einde bedacht, of hoe het uiteindelijk moest worden. En dat is eigenlijk ook wel hoe wij muziek maken, dus dat past wel. Ja, ik ben zeer gek op die film."

En is er in die afgelopen twintig jaar weleens een moment geweest dat De Jeugd op het punt stond uit elkaar te vallen?

"Hier en daar wel. Met corona mochten we niet meer optreden, toen zou het wel echt klaar zijn. Willie is ook een keer van het podium gevallen en bijna dood geweest. Dan zou het ook wel klaar zijn geweest waarschijnlijk. Ik heb er ook wel eens over nagedacht, maar toen zat ik in een niet zo’n fijne fase en daar ben ik inmiddels ook wel weer uit."

Hoe ben je daar dan uitgekomen?

"Ik ben gewoon verder gegaan met leven. Meestal helpt dat wel."

En als ik dan zeg: nog twintig jaar De Jeugd?

"Dat zal wel moeten, aangezien het Nederlandse muzieklandschap. Want wij zijn toch wel echt de smaakmakers. De rest is niet bepaald spannend. Kijk, wij zijn ook wel saai, maar niet op het podium. En we kunnen wel goede verhalen vertellen. Ja, dat is wel onze kracht, denk ik."

The Making of De Jeugd van Tegenwoordig draait nu in bioscoop

Mis niets: luister elke dag naar de podcast Winter Vol Liefde 2026: De Nabeschouwing, je dagelijkse vangnet ná de uitzendingen!

Wat anderen nu lezen