Recensie Transatlantic – ‘De glamoureuze oorlogsserie toont een verrassend saaie strijd tegen nazi-Duitsland’

De meeste films en series over de Tweede Wereldoorlog tonen op rauwe en confronterende wijze de gruwelijkheden van de oorlog. De Netflix-serie Transatlantic pakt het anders aan en toont een glamoureuze en verrassend saaie strijd tegen nazi-Duitsland.   

Transatlantic
© Netflix

Het is eigenlijk niet netjes om te zeggen, maar er zijn momenten in Transatlantic dat de oorlogsserie een serieuze versie lijkt van comedyklassieker ‘Allo ‘Allo. In de Franse stad Marseille helpt een uiteenlopende groep verzetsleden om vluchtelingen over de grens te smokkelen – en ja, daar zitten ook Britse piloten tussen. Terwijl de helden in het geheim talloze levens proberen te redden, zit een Franse agent hen op de hielen en worden zij tegengewerkt door de Amerikaanse ambassade.

De tekst gaat verder onder de trailer

Naar Amerika

Transatlantic is gebaseerd op het belangrijke werk van een echte organisatie. In 1940 probeerde het Emergency Rescue Committee om vervolgde wetenschappers, schrijvers, kunstenaars en andere belangrijke denkers naar Amerika te halen. De organisatie werkte samen met de Amerikaanse ambassade, maar in die tijd wilde het land zich niet bemoeien met de Europese oorlog en bleven de Amerikanen neutraal. In de Netflix Original komt daar de meeste spanning en drama vandaan.

Veel papierwerk

Journalist Varian Fry (Cory Michael Smith) heeft als taak om visums te regelen voor de mensen die het Emergency Rescue Committee naar Amerika wil halen. Dat zorgt voor veel papierwerk en onwil van ambassadeur Graham Patterson (Corey Stoll). Hij moet namelijk de Fransen te vriend houden en de Fransen willen de nazi’s niet voor het hoofd stoten en de nazi’s willen juist afrekenen met de vluchtelingen die gered worden door Varian.

De tekst gaat verder onder de afbeelding

Transatlantic
© Netflix

Weinig risico

Door deze opzet is nazi-Duitsland niet het grote gevaar, maar de bureaucratie. En dat is net zo spannend als het klinkt. De vluchtelingen lijken ook weinig risico te lopen. Ze verstoppen zich in een villa, waar ze zich voornamelijk vervelen, al wordt iedere kans aangepakt om een feest te geven. Gelukkig draait de Netflix Original niet om hen, maar om de groep verzetsleden. Heel veel diepgang hebben deze helden alleen niet.

Strakke kaaklijn

Albert (Lucas Englander) is de klassieke held met de strakke kaaklijn, die vrouwen versiert en regelmatig zijn leven op het spel zet. Mary Jane (Gillian Jacobs) is daarentegen de naïeve rijkeluisdochter, die iets betekenisvols wil doen met het geld van haar vader, maar net iets te vaak een domme actie uitvoert. En Varian is de overspannen goedzak, die het juiste wil doen, maar daarvoor wel de regels moet breken. De personages bestaan grotendeels uit clichés, waardoor de getalenteerde cast alsnog weinig indruk maakt.

De tekst gaat verder onder de afbeelding

Transatlantic
© Netflix

Vakantieplannen

Wat wel indruk maakt, is de aankleding. De outfits, de auto’s en de charmante stad zien er allemaal piekfijn uit. Je krijgt bijna zin om direct een vakantie naar Frankrijk te boeken, maar het maken van vakantieplannen is niet de reactie die een oorlogsserie op de kijker moet hebben.

Conclusie

Transatlantic doet een poging om een ander soort oorlogsserie te maken en daarvoor verdient de Netflix Original een schouderklopje, maar goede bedoelingen zijn niet genoeg om een goede serie te maken. Het verhaal mist urgentie en ondanks een enkele actiescène is Transatlantic best saai. De aankleding is daarentegen wel mooi en de locatie is beeldschoon, maar daardoor heeft de oorlogsserie niet veel meer te bieden dan mooie plaatjes.

Transatlantic is te zien op Netflix.

Meer van Netflix