Doggy Style is grover dan Cocaine Bear

Doggy Style moet je absoluut niet met het hele gezin kijken. De film vergelijkt zichzelf op de poster met Cocaine Bear en Ted, maar is nog een stuk grover dan die foute comedies. De hondjes vloeken wat af, rijden tegen meubels en tuinkabouters op, drinken alcohol uit vuilniszakken en dat is nog maar in het eerste half uur van de film. Doggy Style snuffelt graag aan de grenzen van goede smaak. Bereid je voor op veel beelden van hondenpoep, hondenkots en zelfs hondenpiemels.

De recensie gaat door onder de afbeelding

Doggy Style kent z’n klassiekers

Gelukkig gebruikt de comedy de ranzigheden op hele inventieve en grappige manieren. Bovendien weet het wat hondenfilms populair maakt en gooit er dan een slimme twist op. Het steekt de draak met populaire titels zoals Marley & Me, A Dog’s Purpose en Homeward Bound. Misschien is de grootste grap wel dat de makers overduidelijk een zwak voor hondenfilms hebben en onder de harde humor dezelfde formule toepassen. Er is zelfs een zoetsappige boodschap op het eind. En toegeven, als ze even niet kakken, kotsen of iets anders goors doen, zien de hoofdrolspelers er heel schattig uit.

Conclusie

Doggy Style gebruikt de formule van een familievriendelijke hondenfilm en combineert het met de grove humor van stoner comedy’s, zoals American Pie en Harold & Kumar. Toch schuilt daaronder een verrassend slimme en knap gemaakte parodie op het ingedommelde hondengenre. Het resultaat doet je blaffen van het lachen.

Doggy Style is te zien in de bioscoop.