Recensie Chupa – ‘Een beter verhaal had deze aardige jeugdfilm leuker gemaakt'

Nu eens niet als griezelwezen gebracht

De chupacabra staat in Midden-Amerika bekend als een legendarisch wezen, dat dierenbloed drinkt. Meestal wordt die mythe gebruikt voor griezelverhalen in films zoals Indigenous en series als The X-Files, maar in de familiefilm Chupa is het eerder een soort E.T. met een vacht. En blauwe vleugels. En een lange staart. En pluizige oren. En een letterlijke bloedhonger...

Weinig kennis van zijn eigen achtergrond

Oké, die kleine in Chupa lijkt voor geen meter op E.T. maar hij is wel gescheiden geraakt van zijn soortgenoten en heeft de hulp van een mensenjong nodig om terug naar huis te komen. Dat joch Alex heeft ook nog andere problemen, zoals een overleden vader, een dementerende opa en weinig kennis van zijn eigen Mexicaanse achtergrond of zelfs maar de Spaanse taal.

Universele dingen en Mexicaanse elementen

Door alle elementen uit de Mexicaanse cultuur, heeft Chupa een fijne, andere smoel dan de gemiddelde Amerikaanse jeugdfilm en het is een leuke manier om de jonge kijkers daar iets over te leren. Het gaat tegelijkertijd over universele, bekende dingen, zoals gepest worden op school of bazige oudere zusjes. Uiteindelijk gaat het dan ook niet eens over het titelbeest.

De tekst gaat verder onder de afbeelding