Recensie Alice, Darling – ‘Hopelijk is dit mislukte filmdrama vol clichés een leerzame les voor de regisseur'

Allemaal vragen

Zodra Alice, Darling begint, heb je al door dat het niet helemaal goed gaat met die Alice, zodat de film direct allerlei vragen oproept. Wat is er met haar aan de hand? Waarom zeggen die vriendinnen daar niks van en kijken ze elkaar alleen maar veelbetekenend aan? Waarom trekt Alice zelf haar mond niet open? Hoe lang is dit al aan de gang?

Overbodige symboliek

In plaats van antwoord te geven, komt de film met de nodige symboliek: Alice die in het water weinig lucht krijgt, die letterlijk van frustratie haar eigen haren uittrekt, die op zoek gaat naar een meisje dat verdwaald is. Alice, Darling lijkt wel een film voor het Dr. Phil-publiek, dat thuis allerlei opbeurende en ‘empowering’ spreuken op de muren heeft hangen en smult van de melodramatische clichés.

Lieve meisjes syndroom

Het zou kunnen zijn dat het vermiste meisje is bedacht om de tijd op te vullen, want Alice, Darling heeft niks nieuws te zeggen. Gelukkig is het een film van krap anderhalf uur, want het draait weer om dooddoeners zoals dat vrouwen elkaar moeten steunen en niet de negatieve opmerkingen internaliseren waardoor ze aan het lieve-meisjes-syndroom gaan lijden.

De tekst gaat verder onder de afbeelding