Recensie Beckett: Horrorvakantie wordt ongewone thriller

Beckett gaat over een onschuldige man op de vlucht: dat is een verhaal dat al heel veel thrillers hebben gebruikt, vooral die van het oude stempel. Dat gevoel brengt deze Netflix Original ook over, maar dan wel gemengd met nog een heleboel andere sentimenten. Die mix maakt hem verfrissend anders dan normaal. Maar hoe dat smaakt, ligt eraan of je je thrillers het liefst glad en gelikt hebt of dat je niet vies bent van een experimentje.

Crash

Het verhaal begint lieflijk: Beckett (John David Washington) en zijn vriendin April (Alicia Vikander) zijn op vakantie in Griekenland en hebben het super naar hun zin. Ze trekken rond over het platteland maar dan gaat het afgrijselijk mis: hun auto raakt van de weg, rolt een berg af en ploegt zich een huis binnen. Eenmaal in het ziekenhuis blijkt dat April de crash niet heeft overleefd. Beckett, bont en blauw en met zijn arm in het gips, weet zich totaal geen raad. Maar tijd om even rustig na te denken krijgt hij niet. Voordat hij het in de gaten heeft, opent de politie de jacht op hem en dat mag je letterlijk nemen: ze schieten om te doden. Waarom moet hij dood? En hoe moet hij zich moederziel alleen in veiligheid brengen in een vreemd land waar hij niemand kent?

Politieke puinhoop

Misschien weet je nog dat Griekenland een jaar of tien geleden in een rampzalige financiële crisis zat. Met die voedingsbodem kwam er een doodenge, extreem rechtse en gewelddadige politieke partij op die misbruik maakte van de onvrede van de Grieken: de Gouden Dageraad. Beckett fictionaliseert de situatie van toen en heeft daar een plot omheen bedacht met raakvlakken met de geschiedenis. En of je die nou kent of niet: het ongemak van deze setting is duidelijk voelbaar.

Onbeholpen overlevingsdrang

Wat Beckett meemaakt, is behoorlijk extreem. Maar de van alle opsmuk ontdane stijl waarmee regisseur Ferdinando Cito Filomarino dit presenteert, brengt toch een realistisch gevoel met zich mee. De gevechten die Beckett moet leveren voor zijn leven zijn moeizaam en lelijk, precies zoals ze in werkelijkheid zouden zijn. Het helpt dat Washington, die hier heel anders overkomt dan in zijn actieheldenrol in Tenet, die onbeholpen overlevingsdrang goed weet te verkopen.

Toffe greep

Het complot dat zich langzaam ontvouwt, is verwarrend en vergaand. Beckett probeert er uiteraard meer over te weten te komen, maar in de eerste plaats omdat dit zijn kansen verhoogt: deze man heeft het veel te druk met overleven om zich druk te maken over de details. Die krijg je ook als kijker niet: veel van wat zich afspeelt, is soms letterlijk buiten beeld. Een toffe greep, maar dit zal niet naar ieders smaak zijn. Ook goed gelukt is de manier waarop de film omgaat met Becketts verdriet over het verlies van zijn vriendin. Een slechtere film zou hier snel overheen stappen om het tempo van de actie niet in de weg te zitten, of juist te vaak op de rem trappen door er aandacht aan te besteden. Maar Beckett geeft het een mooie plek, soms zelfs middenin een spannende scène, zonder die geweld aan te doen.

Conclusie

De paniek van de titelfiguur blijft een film lang voelbaar vanaf het moment dat Beckett eenmaal op gang is. Dat doen de makers zonder chaos, maar ook zonder tot op de gram afgemeten informatie voor de kijker. Heb je bij een thriller vooral behoefte aan duidelijkheid, structuur en een onverbiddelijk tempo, dan is dit niet de film voor jou. Maar mag het je allemaal best wat losser, gruiziger en prikkeliger, dan valt er veel te genieten.

Beckett is te zien op Netflix.

Nog meer spannends vind je in ons overzicht van de beste thrillers op Netflix.

Luister ook onze podcast met kijktips en het laatste nieuws. Ook te luisteren op Spotify en Apple Podcasts.