Ondanks het succes van DAHMER (2022) was er veel kritiek op maker Ryan Murphy. Hem werd verweten de seriemoordenaar te veel te humaniseren en het verhaal te sensationeel te maken. Met dit tweede seizoen, genaamd Monsters: The Lyle and Erik Menéndez Story, lijkt hij van die kritiek te hebben geleerd – althans gedeeltelijk. De serie is bij vlagen slim, gruwelijk en bloedje interessant, maar Murphy kan het niet laten om de moordenaars opnieuw - onnodig - te seksualiseren. 

De broertjes Menéndez

De serie draait om het waargebeurde verhaal van de broers Lyle en Erik Menéndez (in de serie gespeeld door Nicholas Chavez en Cooper Koch), die in 1989 hun ouders, José en Mary Louise Menéndez (Javier Bardem en Chloë Sevigny), op brute wijze om het leven brachten. Wat aanvankelijk lijkt op een koelbloedige familietragedie die om een grote erfenis draait, krijgt een complexere wending wanneer de broers beweren jarenlang fysiek, mentaal en seksueel misbruikt te zijn door hun vader. Deze morele dubbelzinnigheid – wie zijn hier de echte monsters: de ouders of de broers? – biedt genoeg potentie voor een sterke serie.

Misselijkmakend

Waar Murphy in Dahmer nog kritiek kreeg dat hij te veel sympathie voor de dader opwekte, gaat hij in dit seizoen de andere kant op. Lyle en Erik komen nauwelijks over als slachtoffers; ze zijn vooral irritant, verwende rijkeluiskinderen en lijken totaal geen berouw te hebben.  Zelfs in de gevangenis, met de doodstraf boven hun hoofd, maken ze zich drukker om hun zelfbruiner dan om hun verschrikkelijke misdaden. Toch weet de serie je op momenten alsnog medelijden te laten voelen. Vooral aflevering vijf springt eruit, waarin Erik de gruwelijke details van het seksueel misbruik aan zijn advocaat vertelt. Deze scène, sober gefilmd met een lange take die langzaam op zijn gezicht inzoomt, is intens en emotioneel. Hier wordt de ware kracht van het verhaal voelbaar, zonder opsmuk of afleiding. Het is afschuwelijk, aangrijpend en misselijkmakend – absoluut een van de beste tv-afleveringen in tijden. Dergelijke scènes laten zien dat Murphy wel degelijk in staat is om een diepgaande en emotionele serie te maken met een belangrijke boodschap. De broers zijn oppervlakkig, geldbelust en onsympathiek. Ja, ze hebben hun ouders vermoord, maar zijn ook zeker slachtoffers.

De tekst gaat verder onder de trailer