Opvallend: ‘Heel gemeen hoe de makers de Kopen Zonder Kijken-kandidaten zo voor de gek houden’

Arme Kopen zonder Kijken-kandidaten. Wat viel het deze aflevering weer op hoe ze af en toe zo ontzettend voor de gek worden gehouden door Martijn Krabbé en zijn team. Heerlijk. Want ook dát is Kopen Zonder Kijken, naast alle stylingtierelantijntjes van Roos Reedijk, woordgrappen van Martijn en de harde sloopplannen van Bob Sikkes.

Matthijs en Koen Kopen Zonder te Kijken

Eerst even naar de deelnemers zelf. Deze week gingen Koen en Matthijs ‘blind kopen’. De sympathieke 29-jarige geliefden zaten nog in België. Turnhout, om precies te zijn. Eerder woonden ze voor werk nog in Brugge. Maar door nieuw werk wilden ze weer terug naar Nederland. Kopen ging alleen moeilijk voor deze eeuwige twijfelaars die moeilijk knopen door durven hakken. Zelfs huren lukte door de overspannen huizenmarkt in Nederland niet. Dan maar het goedkopere Turnhout als tussenstap – in een dodelijk grauwe wijk waar iedereen overdag de rolluiken potdicht heeft zitten. De rillingen liepen nog net niet over mijn lijf.

Bijzondere KzK-kandidaten

Tot nu toe hebben alle kandidaten dit seizoen eigenlijk wel wat bijzonders. En dat doen de makers van Kopen Zonder Kijken goed. Want: kun jij je nog koppels van eerdere seizoenen herinneren? Behalve het enorm geliefde pleeggezin-koppel Paul en Kim? Nee, ik ook niet. En alleen al dit seizoen hadden we single moeder Myra. Een unicum voor het programma, zo’n alleenstaande woningzoeker. En wat te denken van ‘regenbooggezin’ Melle, Berend en Sanna, met zoontje Elio? Die zochten met zijn drieën óf twee losse woningen of één groot huis. Ook weer een unicum. En deze week dus – voor zover ik het weet - wéér een KzK-ontmaagding: kandidaten uit het ‘buitenland’. Zo begint het langzaam maar zeker nu al een heel gedurfd en uniek seizoen te worden.

Voor lul staan bij Martijn Krabbé

Martijn Krabbé weet het ondertussen steeds meer tot een soort kunst te verheffen om zijn kandidaten ontzettend voor lul te zetten. Op een positieve, niet-nare manier. Neem bijvoorbeeld het altijd ongemakkelijke moment waarop hij mag gaan vertellen dat Alex een woning uit de markt wist te plukken. Oftewel: het is ein-de-lijk zover. Het koppel heeft hun huis. Bijna altijd komt Krabbé met een lullige smoes binnen. Deze keer was het verhaaltje eromheen: de concessieklok was afgelopen, Martijn kwam Matthijs op zijn werk even een hart onder de riem steken omdat het allemaal zo lastig gaat. En oh ja, hier heb je een kerststol omdat je zo van kerst houdt, om de pijn te verzachten. Uiteindelijk laat hij hem een brief voorlezen waarin dan alsnog staat dat-ie een huis heeft. Maar toch: die minuten daarvoor zijn gouden TV.

Als Martijn komt, heb je een huis

De ongeschreven regel in Kopen Zonder Kijken is: als Martijn weer langskomt, heb je een huis. Als Alex voor je deur staat, moeten er concessies komen. Je zag Matthijs bij de 'overval' gewoon steeds meer vertwijfeld raken. Martijn staat toch voor mijn neus, ik heb toch een huis? Maar Martijn buit zijn theatrale riedeltje zo verdomd goed uit, dat je zelfs als kijker bijna gaat denken: oh, ze hebben toch geen huis. Het is eigenlijk heel gemeen. Die twijfel, angst en dan weer grote opluchting bij de kandidaten vormen mijn wekelijkse tv-hoogtepunt. 

De witte envelop

Deze week kregen we ook eindelijk antwoord op een vraag die ik al weken had: wat is er toch met die witte envelop aan de hand? Sinds dit seizoen propt Martijn die er snel tussen bij de speurtocht. Niemand die het verder uitlegt of van context voorziet. Het is weer gewoon een extra gemene toevoeging om die kandidaten nóg zenuwachter te maken, zo blijkt nu. Want: zou die witte envelop bij het gekochte huis horen? Nee hoor, niet per se. “Het betekent niets. Het is een grapje. Om verwarring te creëren”, gaf Martijn met satanisch genoegen toe.  

Bob vs. Roos

Het was niet eens de beste opmerking van de avond. Want die kwam van Bob. Terwijl hij met Roos door de nieuwe, volledig ge-restylede woning liep, showde hij trots wat-ie had bedacht voor Toby, het hondje van Matthijs en Koen. Een soort tussenkamertje met een glazen deur. Zodat de mannen hun beagle even weg konden stoppen als er bezoek kwam, bijvoorbeeld. "Jij stopt kinderen in de kast, ik stop honden achter glas", sneerde hij naar Roos. En dat is natuurlijk een hilarische verwijzing naar die keer dat het d'r een goed idee leek om een baby in een soort inloopkast te laten slapen...

Wanneer krijgen deze twee een eigen realityserie?