Zó gaat het nu met Sarah en Lasse na indrukwekkende Kopen Zonder Kijken-aflevering: 'Dat zat niet in de uitzending'

“Een beetje overweldigend”, noemt Sarah de reacties op haar deelname in gesprek met Veronica Superguide. Sarah, die als alleenstaande moeder voor Lasse zorgt, kreeg veel lof van kijkers. Iedereen gunde haar écht een fijn, toekomstbestendig huis. “Af en toe was het hectisch. Familie, bekenden, maar ook onbekenden spreken me er veel op aan. Het zijn alleen maar leuke reacties, dus ik maak er graag tijd voor.”

Sarah wilde niet verhuizen

Een unicum in Kopen Zonder Kijken: Sarah wilde eigenlijk helemaal niet verhuizen. Maar door de situatie met Lasse, moest er wel iets nieuws komen. Hij had namelijk veel moeite met de vele trappen in haar oude huis. Uiteindelijk haalde Alex een huis in Alkmaar ‘uit de markt’ en kon Bob flink aan de slag om het bewoonbaar te maken. Zo kreeg het nieuwe huis een lift en kwam er een gedeelte voor Lasse op de begane grond. Inclusief aangepaste badkamer.

‘Super geholpen’

“Het is natuurlijk best een stap om het zo te doen, maar uiteindelijk ben ik super geholpen door het team.” Deelname aan het programma voelde heel logisch voor haar. Omdat ze nog niet zo heel lang geleden pas de diagnose van Lasse kreeg, had ze zelf ook amper tijd om op zoek te gaan, laat staan bezichtigen en bieden. Ze moest zich natuurlijk ook nog inlezen. Want: waar moet je allemaal rekening mee houden bij een aangepast huis? “Daar liep ik op vast”, geeft ze eerlijk toe.

Overlijden moeder

Het was sowieso een vrij zware periode – dus alle hulp was meer dan welkom. “Dit zit niet in de uitzending, maar mijn moeder is een jaar daarvoor overleden. Dat viel een beetje samen met de diagnose van Lasse. Dat voelde als een enorme rollercoaster. We moesten daarna haar huis nog verkopen. Dus ik had zoiets van: als dat achter de rug is, ga ik aan mijn eigen huis beginnen.” Met name het “ontzorgen” sprak haar het meeste aan om mee te doen aan Kopen Zonder Kijken. “Als eenoudergezin leek het me heel stressvol en ingewikkeld om een verbouwing aan te sturen.”

De twee hoefden niet heel erg te wennen aan het nieuwe, volledig verbouwde huis. “Na de eerste dag zijn we bekaf in slaap gevallen door alle indrukken. En los van een paar moeilijke nachtjes, voelde Lasse zich er ook snel thuis.”  Ze nam haar zoontje bij de overdracht nog voor een laatste keer mee naar het oude huis om afscheid te nemen. “Maar dat boeide hem helemaal niet”, lacht Sarah.

Hij had namelijk al helemaal geaccepteerd dat het nieuwe huis zijn huis is. “Maar je blijft in die beginperiode nog wel vaak roepen: ‘we gaan nu naar het nieuwe huis’. Op een gegeven moment vroeg hij me: ‘hoe lang slapen we eigenlijk al in het nieuwe huis? Zullen we binnenkort anders gewoon ‘naar huis’ gaan in plaats van ‘naar het nieuwe huis?’ Dat vond ik heel mooi.”

Lasse

Hoe gaat het nu met Lasse? “Naar omstandigheden goed. We weten nog niet wanneer hij verder achteruitgaat, dus het is nu een kwestie van goed blijven bewegen en voldoende rust pakken. We zitten momenteel ook in de test voor een nieuw medicijn. Ik heb het idee dat het heel goed werkt, maar de artsen zijn er voorzichtig in om dit alleen aan het medicijn toe te schrijven. Andere medicijnen, fysiotherapie en voldoende beweging en rust helpen natuurlijk óók.”

Het Kopen Zonder Kijken-traject

Hoe lang duurde het traject, al met al? Nou, vrij lang, zo blijkt. Lasse is inmiddels zes – toen presentator Miljuschka Witzenhausen voor het eerst bij Sarah langskwam, was hij nog vier. Moeder en zoon wonen sinds afgelopen december in het huis. Inclusief het hele voortraject duurde het zo’n anderhalf jaar. Vooral de verbouwing (ongeveer een halfjaar) nam veel tijd in beslag. “Deze verbouwing was natuurlijk best ingewikkeld, mede door die lift. Er moest een vergunning voor aangevraagd worden en dat soort dingen. En alle partijen moesten dan natuurlijk een paar keer met elkaar om de tafel daarover.”

Uiteindelijk kwam het voor Sarah en Lasse meer dan goed, al moest ze tijdens de verbouwing wel af en toe de verleiding weerstaan om stiekem te kijken hoe het er allemaal uit kwam te zien. “Ik voelde heel erg die behoefte. Maar uiteindelijk wilde ik ook verrast worden. En me niet zorgen hoeven maken over zo’n verbouwing.” Ze deed het dus niet. “Je tekent er uiteraard ook voor dat je niet gaat kijken. Bovendien plakken ze de boel af.”

Sarah kijkt met veel genoegen naar haar zoontje, die zich steeds meer thuis voelt. “Je merkt dat hij heel erg op zijn gemak is. Dat is alweer heel anders dan twee maanden geleden. Hij vindt weer helemaal zijn eigen routines.”