Nieuwe serie CAST maakt tv-wereld belachelijk: keiharde satire met foute grappen

Een castingbureau dat in zwaar weer raakt door een #metoo-affaire. CAST-bedenkers Niek Barendsen (Nieuw Zeer) en Ilse Warringa (De Luizenmoeder) zagen in de tv-wereld vooral veel zaken waar ze erg hard om moesten lachen. Ze verwerkten die tot een satire die barst van de foute grappen en waarin BN'ers een parodie op zichzelf spelen.

De nieuwe serie CAST
© NTR

Even hebben ze wel met samengeknepen billen gezeten, moeten Barendsen en Warringa bekennen, toen SBS 6 met Five Live kwam. Hoeveel series die zich in de tv-wereld afspelen kunnen de kijkers aan? Al snel waren de CAST-bedenkers gerustgesteld. En dan niet omdat Five Live behoorlijk werd afgebrand. Warringa: “Five Live ging vooral over de grachtengordel en ’t Gooi, terwijl wij CAST juist heel gewoon wilden houden. Er zaten bovendien andere types in én het ging echt over een talkshow. De setting van CAST is heel anders.”

Waarom?

Warringa: “Omdat talkshows mensen met heel verschillende meningen uitnodigen vanwege de discussie, niet om de kloof te dichten. Ook wij vonden dat een grappig uitgangspunt, mensen die enorm overtuigd zijn van hun eigen gelijk, maar we wilden wel dat ze elkaar aan het einde een beetje zouden begrijpen.”

Barendsen: “Er komen in CAST veel thema's voorbij waar mensen wat van vinden: inclusiviteit, hoe de oorlog herdacht wordt, intimiteitscoördinatoren. Zelf hebben we daar nogal een genuanceerde mening over.”

Warringa: “Het is vooral de starheid die mensen daarin kunnen hebben, waar we om moeten lachen.”

Barendsen: “En het leek ons leuk als die principes soms gaan wankelen omdat iemand anders betere argumenten heeft, omdat de mensen elkaar leren kennen, familie worden, maar soms ook uit puur opportunisme. Ons fictieve castingbureau, Van Leeuwen, hapt naar adem. Ze zijn zowat failliet. Ze moeten ook wel íéts. Door de Stront naar de Glorie heet de eerste aflevering niet voor niets.”

Warringa: “We waren trouwens al klaar met schrijven en filmen toen we Five Live zagen. Dus we hadden ook niks meer kunnen aanpassen.”

Onder anderen Elise Schaap en Ferry Doedens spelen een versie van zichzelf, Schaap speelt zelfs met haar eigen vriend Wouter!

Barendsen: “Dat leek ons heel grappig, en hen gelukkig ook. Dat hadden we niet in alle gevallen verwacht. Kijk, met Elise Schaap, Wouter en Maarten Heijmans zijn we allebei bevriend. Dus we wisten dat we hetzelfde gevoel voor humor hebben. Maar wat zou bijvoorbeeld Ferry Doedens zeggen? Hem kenden we nog niet zo goed.”

Warringa: “Van hem kon ik het het minst goed inschatten. Hij zat al in de allereerste versies van het script. Wat zou het leuk zijn als hij echt zou meedoen, dachten we, als hij het aandurft om een parodie te spelen op een acteur in geldnood die alles aanneemt dat hij maar kan aannemen. Hij bleek vreselijk om de scripts te moeten lachen en zei meteen ‘ja'."

Barendsen: “En een van de beste zinnen uit de hele serie komt uit zijn koker. 'Moet ik me anders even voor je aftrekken?' vraagt ‘ie als er weer iemand boos op hem is. Qua zelfspot was hij echt nummer één.”

Warringa: “Hij zit in bijna alle afleveringen. We hebben zijn persoonlijkheid helemaal uitgemolken.”

De fictieve Elise Schaap en Maarten Heijmans moeten in een romcom spelen, iets dat ze in het echt natuurlijk vaak hebben gedaan. Heb je dan eigenlijk nog twintig alternatieven klaarstaan?

Barendsen: “Voor hen? Absoluut niet. We zouden nog eerder de verhaallijn omgooien dan met andere acteurs werken.”

Warringa: “Zij zijn het ultieme romcom-paar! Daar is dit ook weer een parodie op. Zoals je ook kunt zien aan de baret die Elise in elke romcom draagt - dus nu ook.”

Er waren vast ook acteurs die er niet op zaten te wachten om zichzelf op de hak te nemen...

In koor: “En we gaan niet zeggen wie.”

Barendsen: “De serie is nu eenmaal ironisch. Daar moet je wel gevoel voor hebben.”

Warringa: “Toch snap ik het ook wel, want jezelf spelen... Dat is heel anders dan een rol.”

Barendsen: “Maar we hopen dat iedereen graag wil als er straks een tweede seizoen komt.”

Warringa: “Eigenlijk zeiden de meeste mensen nu ook al meteen 'ja', toch? En gelukkig maar. Want we hebben alle personages op die acteurs geschreven. Tegen Imanuelle Grives, bijvoorbeeld, laten we iets zeggen van: 'Huh, maar je was toch aangehouden op dat dance-festival?' Dat is grappig omdat zij het is. Met een andere actrice hadden we die hele zin geschrapt.”

Jullie hebben je in ieder geval met het maken enorm vermaakt. Gaat het publiek het ook leuk vinden, denken jullie?

Warringa: “Daar hebben we het vaak over, maar ik heb echt geen idee. Bij De Luizenmoeder had ik dat ook al niet. Ik kan alleen bevestigen dat we er zelf elke keer inderdaad heel erg om moeten lachen, dus dan denk ik dat de kijker het ook leuk gaat vinden.”

Barendsen: “Sinds we met CAST aan de slag gingen, en eigenlijk daarvoor ook al, zagen we zóveel dingen voorbij komen waar we wat mee moesten. Moet je overal een musical van maken, bijvoorbeeld. Of 4 en 5 mei. We hebben een heel hip en jong comité bedacht dat niets met de Tweede Wereldoorlog te maken wil hebben. Alleen met jongeren die oorlog hebben met hun eigen lijf, een taxi-oorlog, dat soort dingen. Over joden en sinti geen woord.”

Warringa: “Hier denken we zelf wel héél anders over.”

Barendsen: “Uiteraard. Het voelde goed om dat belachelijk te maken. Er zit onder andere een gitarist in die tijdens de Dodenherdenking keiharde rockmuziek maakt in een 'stiltestuk' van twee minuten.”

De oorlog ligt gevoelig en sommige mensen zouden zo'n grap 'fout' noemen. Jullie houden er wel van om tot en over het randje te gaan. Hoeveel hoofdpijn heeft de publieke omroep jullie gegeven tijdens het maken?

Barendsen: “Dat valt reuze mee.”

Warringa: “Onze omroep, de NTR, vertrouwde ons. We maken namelijk altijd satire met een hart. Al zaten ze wel af en toe te zuchten, maar dan zeiden wij snel: 'Nee nee, dat móét erin.’"

Barendsen: “Eén keertje zeiden ze 'Jullie knikken wel braaf maar jullie doen het toch niet.' Dat was ook zo en dat accepteerden ze van ons. Dus wij hebben echt geen klagen. We hebben veel aan Marina, Marnieke en Gwyneth gehad.”

Warringa: “Alleen over bepaalde juridische dingen waren ze streng natuurlijk. In een van de afleveringen zit een reclame voor een zwembroekenmerk. Waar denk je dan aan? Speedo! Zo hadden we het ook genoemd, maar dat was niet de bedoeling. Nou, met die aanpassing konden we uiteraard leven.”

Tussen de regels door merk ik dat jullie meer dan genoeg inspiratie hebben voor een tweede seizoen, mocht dat er komen.

Warringa: “We hadden het laatst over BN'ers die overlijden en dat al die andere BN'ers dan selfies gaan posten waar ze met de overledene opstaan. Daar kunnen wij wel wat mee.”

Barendsen: “Het zou me ook niets verbazen als ze in een eventueel tweede seizoen kandidaten moeten zoeken voor een programma waarbij de deelnemers naar een eiland worden gestuurd waar ze allemaal seks met elkaar hebben.”

Warringa: “Maar eerst gaan we eens kijken hoe het eerste seizoen valt.”

Barendsen: “En wanneer we een nieuw seizoen zouden kunnen maken, want de agenda’s lopen al aardig vol.”

CAST is vanaf 16 maart te zien op NPO3, vanaf 21.15 uur.

Dit verhaal verscheen eerder in Veronica Superguide. Nooit meer iets missen? Sluit dan snel een voordelig abonnement af!