• BN'ers
  • Kamp van Koningsbrugge
  • TV

Kamp van Koningsbrugge-commando onthult: ‘BN’ers gaan dieper dan onbekende deelnemers’

Door Redactie
Kamp van Koningsbrugge 2022

Tekst: Kim van der Meulen

Loodzware trainingen, slapeloze nachten en mentale uitdagingen: je moet er wat voor over hebben om je te meten met het Korps Commandotroepen. In het nieuwe seizoen Kamp van Koningsbrugge gaan tien Bekende Nederlanders de uitdaging aan. Die krijgen géén speciale behandeling: ook acteurs, zangers en presentatoren moeten hun eigen slaapplek uitgraven, zich opdrukken en urenlange marsen lopen. 

“Veel jongens die aan de commando-opleiding beginnen, hebben al militaire ervaring. Ze zijn vaardiger en mentaal wat harder”, zegt oud-commando Ray Klaassens (49), die de deelnemers samen met compagnon Dai Carter drilt. “Dat geldt niet voor de mensen die meedoen aan dit programma, dus we draaien weleens aan wat knoppen om het doenlijker te maken. Maar als we denken dat ze een uitdaging makkelijk aan kunnen, doen we er ook een schepje bovenop. We willen recht doen aan de waarden die zijn verbonden aan Korps Commandotroepen.”

Uitzichtloze situaties

Om Kamp van Koningsbrugge te doorstaan, is meer nodig dan alleen kracht en fysieke fitheid. Je moet goed kunnen samenwerken én scherp blijven onder uitputtende omstandigheden. “Het kan fysiek en qua externe omstandigheden flink tegenzitten”, zegt Ray. “Als slaap en eten je ontnomen worden en je in de wind en regen een fysieke prestatie moet leveren, wie ben je dan? Daar gaat het vooral om. In dit werk wordt van je verwacht dat je ook in die omstandigheden het optimum in jezelf weet te zoeken.” 

Daarom worden deelnemers in uitzichtloze situaties gebracht. Met een opdracht zoals de ‘rivierenmars’ bijvoorbeeld, bekend uit het vorige seizoen, waarbij ze urenlang moeten zwoegen door het water, in de kou en – als ze er erg lang over doen – in het donker. “We hebben een nieuwe variant bedacht”, zegt Ray. “Het wordt weer een traject dat ze in hun eentje moeten afleggen en waarvan ze niet weten wanneer het stopt. Dat gaat in je kop zitten.”

Veiligheid staat altijd voorop. Daarom worden alle deelnemers van tevoren getest: alleen als ze mentaal en fysiek in goede conditie verkeren, mogen ze meedoen aan het programma. Verrassend genoeg bleken de bekende burgers een stuk fitter dan de gemiddelde onbekende deelnemer, zegt Ray. “Ze hebben misschien wat meer levenservaring, zijn bereid om dieper te gaan. En ze zijn verbaal een stuk sterker, waardoor ze beter met elkaar kunnen reflecteren op wat er gebeurt en hoe ze zich gedragen. Daardoor kun je ze beter coachen of confronteren, als dat nodig is.” De ene keer worden deelnemers streng toegesproken, de andere keer slaat Ray een arm om iemand heen. “Beide zijn een vorm van feedback”, verklaart hij. Als ik zie dat iemand er een potje van maakt of te lief is voor zichzelf, ben ik streng. Dan confronteer ik iemand met dat gedrag, op een goed onderbouwde manier. Maar als ik zie dat iemand iets al dagen probeert, proberen we uit te zoeken waarom het niet lukt. Soms raakt dat iemands identiteit. Dat vraagt om begrip en empathie. Feedback is pas goed als iemand er iemand erdoor kan groeien.”

Van tevoren is niet te voorspellen hoe deelnemers het ervan af gaan brengen. “Als ze elkaar op de eerste dag in de hotellobby ontmoeten, zie je meteen wie rustig is en wie het ijs breekt en goed is in small talk”, zegt Ray. “Maar dat is de buitenkant. Wij brengen mensen in discomfortabele situaties en zetten druk op die sociale mechanismen, om te zien wat daaronder gebeurt. Ben je iemand die aan zichzelf denkt als het erop aankomt, of iemand die wat voor een ander overheeft? Deel je je laatste Snickertje, ook al is er weinig eten, of eet je ’m snel zelf op als niemand kijkt? Dat gedrag zie je niet in die hotellobby.” Na zo’n twee, drie opdrachten wordt dat duidelijker, zegt de oud-commando: dan zie je wie de leiding neemt, wie zijn onzekerheid weglacht en wie wat stiller wordt. “Mensen die ondanks de druk sociaal goed op gang zijn binnen een team, schoppen het vaak het verst.”

Trainen na corona

Een sterk team vormen met mensen die je nog niet kent en samen een topprestatie leveren: daar keek presentator/journalist Celine Huijsmans (37) erg naar uit. “Als tv-presentator werk je ook samen met een team, maar als de camera gaat draaien, sta je er toch alleen voor”, zegt ze. “Bij de commando’s moet je het team boven jezelf stellen. Ik was benieuwd of mensen dat konden, want veel mensen uit de media zijn toch een beetje op zichzelf gericht.” Celine twijfelde geen moment toen ze werd gevraagd om mee te doen aan Kamp van Koningsbrugge, een programma waar ze met bewondering naar keek. 

Werken bij Defensie leek haar altijd interessant. “Vroeger had je de Megafestatiebeurs, met allemaal standjes voor baanoriëntatie. Daar ging ik altijd naar de hal van Defensie”, vertelt ze. “Die stormbaan, camouflagenetten en heli’s: geweldig. Dat ik daar nu alsnog iets mee kon doen én een mini-opleiding kon krijgen, sprak me erg aan.” Twee maanden voordat de opnames begonnen, kreeg Celine corona. Ze had zulke heftige klachten, dat ze zelfs een paar dagen nauwelijks kon lopen. “Mijn conditie werd helemaal weggeslagen”, zegt ze. “Terwijl die echt goed was: ik fitness veel en ben al jarenlang fanatiek snowboarder.” Toen ze hersteld was van corona, had ze nog maar een maand voorbereidingstijd. Gekkenwerk, vond ze. “Voor dit programma moet je heel allround zijn: je moet kracht én conditie hebben, urenlang kunnen doorgaan, snel zijn, tactisch inzicht hebben en scherp kunnen blijven.” Toch besloot ze mee te doen. “Ik vind het zo’n leuk programma. Ik heb de knop omgezet en getraind wat er nog te trainen viel. Een mooie uitdaging: wat kan ik bereiken als ik mijn lichaam een maand lang op scherp zet?”

Eindelijk slapen

Hoe ze het ervan afbracht, verklapt Celine natuurlijk niet, maar meedoen aan het programma was in elk geval het zwaarste wat ze ooit heeft gedaan. “Zo lang knallen, op fysiek en mentaal vlak, vond ik heel zwaar. Maar tegelijkertijd heel leuk. Ik was blij met onze groep en het deed me goed om 24/7 in de natuur te zijn – ik woon in Amsterdam, waar het drukker is en minder bomen staan dan ik zou willen. En het is interessant om te zien waar je geest je allemaal doorheen kan trekken.” Door voortdurend slaapgebrek, bijvoorbeeld – iets waar Celine van tevoren erg tegenop zag. “Weinig slapen vind ik vreselijk en ik ben absoluut geen ochtendmens. Ik snap dat slaapdeprivatie erbij hoort, maar dat we zó weinig zouden slapen, had ik niet verwacht. Als we dat eindelijk heel even deden, lag ik in de vrieskou, in een tent, met een slaapzak waarvan de rits kapot was. Het is survival to the max!” 

De ervaring heeft Celine niet afgeschrikt, vertelt ze: ze vindt het werk van de commando’s nu alleen maar nog mooier. “Hoe ze op elkaar ingespeeld zijn, hun kameraadschap: dat zie je niet veel in onze individualistische maatschappij.” Kamp van Koningsbrugge stimuleert mensen na te denken over werken bij Defensie, zegt Ray. Maar wie zich besluit aan te melden voor de commando-opleiding, op de bank met een flesje cola in de hand, komt waarschijnlijk van een koude kermis thuis. “Een enkeling gaat door, maar de meesten stranden.” 

Je ziet Kamp van Koningsbrugge vanaf donderdag 13 oktober op NPO1, vanaf 20:35.

Dit verhaal verscheen eerder in Veronica Superguide. Nooit meer iets missen? Sluit dan snel een voordelig abonnement af!