Ex-deelnemers doen boekje open: 'Zo win je De Verraders'

Tekst: Jan-Cees Butter

Complotten. Tranen. Bondjes. Woede-uitbarstingen. Keiharde confrontaties. De Verraders, met elke aflevering meer dan een miljoen trouwe kijkers, is terug met het derde seizoen. Wie o wie treedt er in de voetsporen van cabaretier Steven Brunswijk, sportjournalist Toine van Peperstraten en YouTube-ster Dionne Slagter, die elkaar vorig seizoen trouw bleven en de pot met vijftig kilo zilver onderling verdeelden? 

Spannend!

Ook dit seizoen maakt een grote groep BN'ers zich op voor heftige mindgames. Het recept voor De Verraders is als vanouds: onder de kandidaten bevinden zich drie ‘Verraders’, de rest zijn ‘Getrouwen’ (een rolverdeling die vooraf duidelijk is gemaakt aan de kijker). De ‘Getrouwen’ doen er alles aan om de ‘Verraders’ te identificeren voordat het te laat is. De ‘Verraders’ zetten overdag iedereen tegen elkaar op, spelen slinkse spelletjes en ‘vermoorden’ elke nacht een medekandidaat. Klinkt misschien wat complex, maar spanning en sensatie verzekerd.

'Laat het spel op je afkomen'

De vraag is: wat is ervoor nodig om als winnaar te verlaten? Chatilla van Grinsven, die als ‘Getrouwe’ als winnaar over de streep kwam in het eerste seizoen: “Blijf zo dicht mogelijk bij jezelf.” En nog een tip van de basketbalster: “Laat het spel op je af komen. Met die instelling kun je het verste komen, denk ik.” Cruciaal is de start van het programma, meent Chatilla. En dan vooral de eerste kennismaking aan De Ronde Tafel. “De kunst is om dan niet te veel op te vallen”, vertelt ze. “Je moet een soort tussenweg zien te vinden: niet te stil zijn, maar ook niet ervoor zorgen dat ineens alle ogen op je gericht zijn. Dat moet je goed aanvoelen.” 

Lekker observeren

Samantha Steenwijk, die als ‘Verrader’ overeind bleef in het debuutseizoen van De Verraders, is dat helemaal eens met Chatilla. “In het begin niet te veel op de voorgrond treden”, waarschuwt de zangeres. “Je moet een beetje in de middenmoot blijven en een allemansvriend zijn. Als je vrienden maakt, dan is de kans groter dat je langer in het spel blijft.” Een ander trucje van Steenwijk: houd een schriftje bij met daarin aantekeningen over opmerkelijk gedrag bij andere kandidaten. “Ik probeerde zo veel mogelijk te onthouden”, legt de blonde Voorburgse uit. “Dat schreef ik dan op. Wie stemt op wie? Vanuit wie komt een bepaald idee? En wie knipoogde naar wie? Ik was dagelijks mensen aan het afvinken.” 

Aantekeningenboekje

Onbedoeld en onverwachts kreeg medekandidaat Loiza Lamers het aantekeningenboekje van Steenwijk onder ogen in het eerste seizoen van De Verraders. “Daarmee had ik natuurlijk meteen het vertrouwen gewonnen bij Loiza”, lacht Steenwijk. “Zij dacht na het lezen van al die aantekeningen: Samantha is sowieso geen ‘Verrader’. Nou, wel dus!” 

Mensenkennis

Chatilla had geen boekje nodig, zegt ze. “Ik observeerde vooral heel veel”, herinnert de Brabantse topsporter zich. “Ik ben vrij goed in het lezen van mensen. Knippert iemand een keer te veel? Neemt iemand een slokje water om iets weg te slikken? Of zie je dat bij iemand het zweet uitbreekt? Als je een beetje mensenkennis hebt, dan kan dat enorm helpen.” 

Betrouwbaar of niet?

Marc Pos, bedenker en producent van De Verraders, onderschrijft dat laatste. “Ik denk dat het heel belangrijk is om naar iemands lichaamstaal te kijken. Dat is beter dan alle woorden op een goudschaaltje wegen. Maar ja, zie maar eens helder na te blijven denken in een wereld waarin iedereen elkaar wantrouwt.” 

Je karakter kan trouwens wel een zegen zijn in De Verraders. “Vertrouw op je voelsprieten”, geeft Chatilla mee. “Oprechtheid kun je vaak voelen. Als je een goede klik met iemand hebt, dan voel je vanzelf wanneer diegene oprecht is tegen je. Dat moet je een beetje treffen.” Die verbinding kan dieper gaan dan deelnemers vooraf vermoeden. Dat bewees de zichtbaar geëmotioneerde Toine, die voor de finale van het tweede seizoen van De Verraders geraakt zei: “Ik ben trots op mijn medefinalisten.” Daar was niets aan gespeeld. En gelukkig: zijn medefinalisten Brunswijk en Slagter bleken inderdaad te vertrouwen.

De bad guy

Tot slot een niet onbelangrijk aspect in De Verraders: hoe voorkom je dat je helemaal paranoïde wordt? “Dat voorkom je níét”, lacht Samantha. “Het is een heftig, psychologisch spel. Je bent echt van slag als je eruit komt. Thuis zeiden ze: Samant, was is er met jou aan de hand? Ik moest echt even omschakelen.” Waarschijnlijk had dat ook te maken met de bevlogenheid van Steenwijk. Ze dacht in het spel niet één dag vooruit, maar twee, bekent ze. En haar gevoel liet haar daarbij niet in de steek. 

“Ik had de afloop van het programma al helemaal voorspeld in de ‘biecht’”, vertelt ze. “Ik voelde me de Robin Hood van het spel. Maar ja, als verhaallijn is het natuurlijk niet echt spannend om meteen de clou weg te geven. In de montage werd ik daarna neergezet als een bad guy.” Met als gevolg karrenvrachten vol bagger die ze over zich uitgestort kreeg via social media. “Terwijl ik mijn allereerste bondjes tot het laatste moment trouw ben gebleven en de ‘bad guys’ juist naar huis wilde spelen. Of ik nog een keer zou meedoen? Nee, en dat heeft vooral te maken met de montage van het programma.” 

Degene die het wél aandurft, moet proberen om het spel van de werkelijkheid te onderscheiden, benadrukt Chatilla. “Blijf na een lange draaidag vooral nog even een drankje doen met de overige kandidaten en de crew”, tipt ze. “De lijn tussen paranoïde worden en goed kunnen observeren, is heel klein. Je bent geneigd om continu te blijven nadenken over het spel. Natuurlijk konkelt iedereen rustig verder als de camera’s uit zijn, maar de nababbel met een drankje helpt je om even uit het te spel te stappen.” En dat is nodig ook!

De Verraders is elke vrijdag om 20.00 uur te zien op RTL 4.

Dit verhaal verscheen eerder in Veronica Superguide. Nooit meer iets missen? Sluit dan snel een voordelig abonnement af!