Recensie A Good Person – ‘Ondanks Florence Pugh en Morgan Freeman is deze dramafilm een niveautje Hallmark’

Grote chaos

A Good Person is geschreven en geregisseerd door Zach Braff. Nadat hij in korte tijd zowel zijn zus als vader is verloren wilde hij graag zijn verdriet verwerken. Het resultaat is een diep emotionele film, maar Zach wil veel te veel vertellen. Zo gaat de film niet alleen over verlies en vergeving, maar ook over verslaving, het opvoeden van een tiener en er komt een ingewikkelde familiegeschiedenis met alcoholisme en mishandeling aan het licht. En dat is allemaal in een film van twee uur gepropt. Het resultaat is een grote chaos. Je weet van gekkigheid niet waar je op moet letten en daardoor komt er niks écht bij de kijker binnen.

De tekst gaat verder onder de trailer

Clichés

Een ander minpunt is dat A Good Person weer zo'n typische Hollywoodfilm over verslaving is. Ieder cliché komt voorbij: het kind dat dramatisch vertrekt na een ruzie met een ouder en shots waarin de verslaafde zijn woede uit op een spiegel en op dramatische wijze haar haar knipt met een roestige schaar. Het doet afbreuk aan het verhaal en maakt het meer een oppervlakkige tv-film dan een diepgaande bioscoopfilm over het verwerken van een trauma. Zonde, want met het talent dat verbonden is aan deze film had het een meesterwerk kunnen worden. En over clichés gesproken, kan Morgan Freeman ooit in een film spelen dat niet begint met een dramatische voice-over? Het is natuurlijk iets waar hij bekend om staat, maar het voelt als een goedkope truc dat ook deze film weer begint met de stem van de acteur die smijt met zogenaamde wijsheden verborgen in raadselachtige zinnen.

Sterrencast

Het is de regisseur gelukt om topacteurs Florence Pugh en Morgan Freeman te strikken voor de film. Vooral Florence zet een fantastische rol neer. Het bewijst dat de actrice zelfs een slecht script als A Good Person tot leven kan wekken. De beste scènes zijn tijdens de simpele dialogen tussen Florence en Morgan. Het zijn de weinige momenten waarop de kijker rust krijgt en kan genieten van geweldig acteerwerk. Maar deze sterrencast kan niet voorkomen dat de film uiteindelijk niet overtuigt en het niveau van een Hallmark-film niet overstijgt.

Conclusie

A Good Person is een chaotische film. Zach Braff heeft als regisseur veel te vertellen, maar had beter verschillende films kunnen maken dan al zijn ideeën in twee uur te stoppen. Ondanks de heftige emoties die constant aanwezig zijn in de film komt het niet binnen bij de kijker. Het drama wordt nog enigszins gered door Florence Pugh en Morgan Freeman, maar helaas ontstijgt het nergens het niveau van de andere miljoenen films over verlies, rouw of verslaving.

A Good Person is nu te zien in de bioscoop