Weinig ontwikkeling in The Apprentice

Knapper was het als ook Donald Trump meerdimensionaal uit de bus kwam rollen. Dat dit onvoldoende lukt is vooral een scripttechnisch mankement. We leren hem kennen als iemand uit een stinkend rijke familie die een minderwaardigheidscomplex kweekte en dat hoopte te bestrijden door manmoedig de businessladder te bestijgen. Eerst met het collecteren van huren in goedkope appartementjes, later door zich via wat listige constructies te storten op vastgoed en het bouwen van chique torens. Maar een echte reis (die begin jaren 90 eindigt) met het personage maken we niet. Hij begint en eindigt als een geslepen bluffer.

De zaken gaan voor

Dat laatste is overigens geen politiek statement. Trump gelooft zelf heilig dat regels (geschreven én ongeschreven) er zijn om ze naar je eigen hand te zetten. Daar keihard in durven zijn, leert hij dus van Cohn, maar zodra Trump zijn kans ziet hem aan de kant te duwen, doet hij dat zonder blikken of blozen. En zelfs als Trumps mentaal labiele broer een schreeuw van aandacht laat horen, gaan de zaken voor.

De tekst gaat verder onder de afbeelding