Laten we positief beginnen: saai zijn deze afleveringen niet. Er gebeurt namelijk absurd veel. Max en Holly zitten nog vast in Vecna’s geest en proberen daaruit te ontsnappen. Nancy, Jonathan, Steve en Dustin dwalen ook nog steeds rond in de Upside Down en willen een rare vleesmuur slopen. Eleven en Hopper zijn óók in de Upside Down en lopen daar Elevens zus Kali tegen het lijf, die zo haar eigen, licht apocalyptische ideeën heeft over hoe dit allemaal moet eindigen. Ondertussen probeert de rest van de groep - waaronder Will, die nu een magiër blijkt te zijn, wat ook weer voor nieuwe mogelijkheden én problemen zorgt - iedereen te redden via meerdere missies tegelijk. Zóveel zelfs, dat je halverwege vooral denkt: wie is nu waar en waarom ook alweer?

Simpelweg te veel

Die drie afleveringen duren samen maar liefst 3 uur en 29 minuten. En  toch voelt alles gehaast. Want in plaats van verhaallijnen af te ronden of te versimpelen, gooien de makers er juist nóg meer personages en subplots tegenaan. Het resultaat: een overvolle serie waarin niemand echt ademruimte krijgt. Het is leuk om oude bekenden terug te zien en ja, die stoere Karen Wheeler blijft een feestje, maar het gaat ten koste van waar het eigenlijk om zou moeten draaien. 

Waar is bijvoorbeeld die seksuele spanning tussen Joyce en Hopper gebleven? En waarom is Joyce weer gereduceerd tot de eeuwig overbezorgde moeder? Wat is er gebeurd met de mondige Erica? En wat is eigenlijk nog de toegevoegde waarde van excentriekeling Murray? Te veel vriendschappen en relaties - juist dát wat Stranger Things zijn ziel gaf - zijn verdronken in de wirwar van verhaallijnen en personages.

De tekst gaat verder onder de trailer van Stranger Things seizoen 5

Wat is de Upside Down?

En dan zijn er nog de grote onthullingen over de Upside Down. Die blijkt geen aparte dimensie, maar een soort kosmisch wormgat naar iets nóg ergers, dat Vecna wil laten instorten om de wereld over te nemen. Interessant idee, absoluut. Alleen: in een seizoen dat al structureel te veel wil, voelt dit als wetenschappelijke overkill. Wanneer Dustin het voor het eerst uitlegt, vraag je je vooral af waar je eigenlijk naar zit te kijken.

Het gevolg is dat een groot deel van de afleveringen bestaat uit uitleg. Personages blijven elkaar - en vooral de kijker - maar bijpraten over wat er allemaal aan de hand is. Soms zo uitgebreid dat de serie letterlijk op pauze lijkt te gaan. 

Emotionele scènes

Dat deze afleveringen geen onvoldoende krijgen, is puur omdat Stranger Things gewoon érg goed gemaakt is. Het ziet er fantastisch uit, de cast doet wat ze kan en tussen alle chaos door zitten momenten die echt raken. De emotionele instorting van Dustin, Wills persoonlijke bekentenis en de scènes tussen Nancy en Jonathan behoren tot de hoogtepunten.

Maar ook daar staat iets tegenover. Want hier en daar voelt het vreemd - bijna ongemakkelijk - dat juist tijdens levensbedreigende situaties uitgebreid de tijd wordt genomen voor emotionele monologen.

Als dit de opmaat is naar de grote finale op 1 januari, dan houden we ons hart vast. Stranger Things wil groots eindigen, maar dreigt vooral te verdrinken in zijn eigen ambities.

Het eerste deel van seizoen 5 van Stranger Things is vanaf donderdag 27 november te zien op Netflix. Het tweede deel vanaf 26 december. De finale verschijnt op 1 januari 2026 op de streamingdienst

Mis niets: luister elke zondag de podcast Expeditie Robinson 2025: De Nabeschouwing, je wekelijkse vangnet ná de uitzendingen!