Aandachtseconomie

Maar wat drijft hen eigenlijk? Wat winnen deze influencers met deze virale video’s? Hier legt Theroux het hypocriete verdienmodel van de Manosphere bloot. De jongens prediken kuisheid voor vrouwen, willen liefst een zo laag mogelijke ‘bodycount’ en geen ‘sletterig’ gedrag. Tegelijkertijd verdienen ze bakken met geld door vrouwelijke OnlyFans-modellen te managen en video’s online te plaatsen waarin ze in een wc-hokje van een club worden gepijpt door een jonge vrouw.

“Waarom probeer je niet gewoon een goed mens te zijn?” vraagt Louis Theroux aan Sullivan.  “Goede vraag”, reageert hij. En na een korte stilte: “Omdat ik anders nooit zo groot was geworden op sociale media. Als ik zou denken: ‘ik wil niemand kwetsen’, dan zou ik niet zover zijn gekomen. Ik leef voor mezelf.” De zoektocht van jonge jongens naar hun identiteit is een verdienmodel. Niets meer en niets minder. Zoals Harrison het zelf verwoordt: “We leven in een aandachtseconomie, en dat levert geld op.”

Smekend om een vaderfiguur

Het meest fascinerende komt aan het einde van de documentaire: waar komt dit geloof in harde vormen van ‘mannelijkheid’ eigenlijk vandaan? Wie diende als voorbeeld? Daar ligt het pijnpunt: bijna al deze influencers groeiden op in een gewelddadig huishouden of zelfs zonder vader. Ze hebben nooit een goed voorbeeld gehad van wat het betekent om een man te zijn. Het gevolg is een vervormd beeld van mannelijkheid, waarin hun identiteit vooral wordt gevormd door bevestiging van buitenaf - vaak ten koste van vrouwen.

En daarmee is Louis Theroux: Inside the Manosphere verplicht kijkvoer voor ouders - en vooral vaders: leer je zonen wat het betekent om een man te zijn. Alleen zo voorkom je dat ze verstrikt raken in de giftige lessen van deze influencers, die vooral bestaan uit jonge jongens smekend om een vaderfiguur.

Louis Theroux: Inside the Manosphere is nu te zien op Netflix