Bombastisch

Waar het origineel een diepe, persoonlijke wraakplot had – Maximus' missie om Rome te bevrijden van een tirannieke keizer na de moord op zijn familie – ontbreekt die diepgang in het vervolg. Want Maximus wilde niet alleen zijn vrouw wreken, maar werd ook nog eens geinspireerd door de wijze woorden van keizer annex vaderfiguur Marcus Aurelius, die altijd droomde van een vrij Rome. Lucius’ motivatie voelt daarentegen flinterdun: ook hij wil wraak na de dood van zijn vrouw, maar wanneer die schuld ingelost heeft hij eigenlijk helemaal geen reden om zich in te zetten voor Rome. 

De emotionele kern die de eerste Gladiator zo sterk maakte, lijkt in dit vervolg grotendeels verloren. De intieme scènes en stille momenten die Maximus’ verhaal zo intens maakten – zoals de huiveringwekkende fluisteringen van Commodus of Maximus die treurt bij het graf van zijn familie – hebben plaatsgemaakt voor luidruchtige, massale actiescènes. Het menselijke aspect verdwijnt compleet in de schaduw van het bombastische spektakel.

Denzel Washington

Toch is Gladiator 2 een genot om naar te kijken, al is het alleen maar dankzij een flinke portie sterrenkracht. Washington heeft duidelijk veel lol met zijn rol als de sluwe slechterik en het zal niemand verbazen als hij zijn 11e Oscarnominatie in de wacht zal slepen. Paul Mescal is wellicht geen Crowe, maar doet het prima als hoofdrolspeler. Maar pas écht intrigerend zijn Quinn en Hechinger als de sadistische keizers. Die laatste is nog een vrij jonge (24 jaar) én onbekende acteur, maar kijkend naar hoe goed hij zich staande kan houden tegen tweevoudig Oscarwinnaar Washington, gaat Hechinger een hele grote worden. Voor een film die geen bestaansrecht heeft, is Gladiator 2 opvallend goed gelukt. Het komt niet in de buurt van het origineel, maar er is wel flink uitgepakt. Een groots filmspektakel vol zwaarden, sandalen en Denzel in wapperende gewaden. Wat wil je nog meer?

Gladiator 2 draait vanaf 14 november in de bioscopen