Willem Dafoe over bizarre ratten-scène in Nosferatu: 'Ze waren overal!'

Van grootste nachtmerries tot glinsterende droomprinsen: vampiers zijn door de jaren heen flink veranderd. Met Nosferatu gaat regisseur Robert Eggers terug in de tijd. Weg met de glitter en glamour, hallo monsters. Veronica Superguide sprak met de regisseur en acteur Willem Dafoe over de gruwelijke horrorfilm.

Willem Dafoe in Nosferatu
© Universal Pictures International

Vampiers en horrorfilms zijn inmiddels onlosmakelijk met elkaar verbonden. De eerste keer dat de bloedzuiger zijn intrede deed op het witte doek, was in de klassieker Nosferatu, eine Symphonie des Grauens uit 1922. 

Nosferatu VS Dracula

De Duitse regisseur Friedrich Wilhelm Murnau wilde oorspronkelijk de roman Dracula (1887) van Bram Stoker verfilmen, maar kreeg hiervoor geen toestemming. Daarom werden er flinke aanpassingen doorgevoerd: in Nosferatu verzwakt zonlicht het monster niet alleen, zoals in de roman, maar doodt het hem. In plaats van vleermuizen werden honderden ratten ingezet, en ook enkele personages kregen een andere invulling. Zo richtte de vampier zijn obsessie niet op Mina, maar op de jonge vrouw Ellen. Bovendien werd hij niet opgejaagd door Van Helsing, maar door een excentrieke professor genaamd Albin Eberhart Von Franz. En natuurlijk kreeg de bloedzuiger zelf een andere naam: Graaf Orlok, een wandelend lijk met klauwen, lange ledematen en een blik die garant staat voor instant nachtmerries. Een monster in zijn puurste vorm. Dat monster is precies wat de Amerikaanse regisseur Robert Eggers opnieuw tot leven wil wekken in zijn remake van de iconische film. “Ik zag Nosferatu voor het eerst toen ik negen jaar oud was,” vertelt hij aan Veronica Superguide. “Die grimmige sfeer liet me nooit meer los, en ik heb altijd al deze film willen maken. Dit is mijn passieproject.”

De tekst gaat verder onder de trailer van Nosferatu

Geen Twilight

Sinds die eerste Nosferatu hebben vampiers een flinke transformatie doorgemaakt. Door de jaren heen is de bloedzuiger steeds minder eng en steeds charmanter geworden. En toen was daar begin 2000 Twilight, waarin acteur Robert Pattinson met zijn rol als de glinsterende vampier Edward Cullen de monsters omtoverde tot tieneridolen. “Dat is precies níet wat we doen met onze Nosferatu,” zegt Eggers lachend. “Ik hou van Rob, maar onze film is het tegengif voor Edward Cullen en de Cullens.” In zijn versie van Nosferatu is Graaf Orlok geen knappe jongen, maar een écht monster. Hij ziet eruit als een eeuwenoude, overleden Transsylvanische edelman die ’s nachts in een doodskist ligt.

Bill Skarsgård

Voor die rol schakelde Eggers Bill Skarsgård in, die eerder schitterde als Pennywise de clown in de It-films. Skarsgård ging volledig op in de rol: hij trainde zijn stem om een octaaf lager te klinken en werkte met een coach om een Oost-Europees accent aan te leren. In Nosferatu klinkt hij als een eeuwenoud wezen. Niet alleen zijn stem, maar ook fysiek onderging hij een transformatie. Skarsgård zat maar liefst zes uur in de make-up om te veranderen in Graaf Orlok.

De tekst gaat verder onder de afbeelding

Willem Dafoe  Professor Albin Eberhart von Franz in NOSFERATU
© Universal Pictures International

Willem Dafoe en 5000 ratten

Het was niet alleen Skarsgård die een bijzondere bijdrage leverde aan de grimmige sfeer: Eggers besloot ook om maar liefst 5000 ratten los te laten op de set. Het was een unieke ervaring voor Willem Dafoe, die de rol van de vampierjager speelt. “Ik weet niet of het er echt 5000 waren; ik heb ze niet geteld,” lacht hij. “Ik was vooral bezig om niet op ze te stappen. Ze waren overal. En ratten, hoe goed je ze ook traint, doen hun behoeften waar en wanneer ze willen. Het gaf de set een heel bijzondere geur, zullen we maar zeggen. Maar eerlijk is eerlijk: het zorgde voor een sfeer die je niet kunt nabootsen.”

Angstaanjagend

Voor Willem Dafoe is dit niet de eerste keer dat hij in een Nosferatu-film speelt. In de originele film was de Duitse acteur Max Schreck zo overtuigend als Graaf Orlok dat velen hem niet alleen de engste vampier uit de filmgeschiedenis vonden, maar sommigen zelfs geloofden dat hij écht een vampier was. Dit verhaal vormde de basis voor Shadow of the Vampire (2000), een film over het maakproces van de klassieker. Hierin speelde Dafoe de acteur die voor de hoofdrol gecast werd, maar in werkelijkheid een echte vampier bleek te zijn. “Het was handig dat ik al zoveel kennis had over de wereld van Nosferatu,” legt Dafoe uit. “Maar wat we hebben gedaan in deze film is totaal anders. De toon, de sfeer, de vampier... Je kunt de twee versies absoluut niet vergelijken. Wat Robert maakt, is uniek. En waar Shadow of the Vampire vooral komisch was, is deze versie van Nosferatu doodeng.”

Deze film is boven alles echt een ode aan de klassieker,” voegt Eggers toe. “En hij brengt de vampier terug zoals hij hoort te zijn: angstaanjagend.”

Nosferatu is nu te zien in de bioscoop