We Zijn Er Bijna! 'Ook op latere leeftijd kun je vlinders voelen'

Stop het ouder worden

Neem nu het Limburgse echtpaar Victor en Lily, waarbij de heer des huizes ook in het bloedhete Corsica strak in het pak over de camping paradeert. Als ik er alleen al naar kijk voel ik de zweetdruppels over mijn rug lopen. Waarom de 74-jarige dan zo netjes op een plek rondloopt waar de gemiddelde kampeerder niet verder komt dan een felgekleurd fleecevest, wordt al snel duidelijk. Victor reed maar liefst acht keer de wereld rond op zijn fiets, waarvan hij drie keer lelijk ten val kwam. Het mondde uit tot een maandenlang revalidatieproces, maar de krasse kampeerder liet zich niet kisten. Niet alleen gaat hij dagelijks in pak gekleed om het leven te vieren, ook sport hij nog steeds keihard. Als hij niet als een trotse pauw over het terrein loopt, vind je hem waarschijnlijk op zijn stalen ros. In de voortent, welteverstaan. “Ik wil het afbraakproces van het ouder worden maximaal remmen.” Ik ken minder fitte mensen en die zijn jonger dan Victor.

Verliefd op latere leeftijd

Het slower dan slow tv-programma werkt verder op mijn traanbuizen wanneer Martine neerploft naast het dolverliefde stel Joleen en Niek. Met name laatstgenoemde valt op, wanneer hij zijn emoties niet kan verbergen als hij moet terugblikken op de liefdesgeschiedenis met Joleen. De twee zijn ‘pas’ tien jaar samen, wat op hun leeftijd (75 en 68 jaar) een prestatie is. Joleen verliet haar geliefde Rotterdam voor het Breda van de pas gescheiden Niek, nadat ze maar liefst twintig of dertig jaar alleen was geweest. Ze weet zelf niet meer hoe lang precies. “Het was deze meneer, ja”, glundert ze als ze over haar verhuizing naar Brabant vertelt. Het koppeltje bewijst niet alleen dat het leven met zijn tweeën écht leuker is, maar ook dat je op latere leeftijd vlinders kunt voelen. Schattig.

Pan ravage

En terwijl ik toekijk hoe Joke haar man instrueert de caravan waterpas te zetten - “wat een teamwork he, zolang je maar goed luistert” - beland ik in een hilarische compilatie van kampeerders die typisch ‘kampeervoedsel’ bereiden: spaghetti. Vooral de vakantievierder met zijn zelfbenoemde “pan ravage” die hij uit zijn caravan wist te toveren, viel op. Ik had het al niet meer toen hij een hele (!) pot rode saus zó op zijn droge pasta kwakte, maar toen hij daarna met zijn bordje in een klapstoel neerplofte was het plaatje van de Nederlandse vakantievierder compleet: “Tja, het vult, hè.” 

“Het is goed zo”

Deze aflevering van het kneuterprogramma is compleet als de buurvrouwen Brenda en Renée, die sinds het verlies van hun echtgenoten samen op vakantie gaan, een andere kant van zichzelf laten zien. Renée knort iedere nacht in een piepklein tentje, om ‘s morgens het krakkemikkige lijf er weer uit te hijsen. Ik begrijp niet waarom ze zichzelf niet wat meer comfort aanmeet, maar bij haar buurvrouw kan ik een glimlach van ontroering al helemaal niet onderdrukken. De nuchtere Brenda vertelt over het moment waarop ze haar overleden man in deze kampeerbus naar zijn laatste rustplaats heeft gereden. Zijn hoed ligt nog altijd voor in de wagen. “Het is goed nu, ik geniet.” Nee, ik huil niet, jíj huilt.

We Zijn Er Bijna! zie je iedere dinsdagavond rond 21.20 uur op NPO 1.