We Zijn Er Bijna! ‘Deze pensionado’s zijn meester in het grote genieten’

Kom niet aan mijn pannenkoek

Hoewel ik zelf als kind regelmatig kampeerde, is dit programma altijd aan me voorbijgegaan. Al in de eerste aflevering van We Zijn Er Bijna! laten de grijzende kampeerders me zien dat je eigenlijk alleen elkaar, een slaapplek en redelijk weer nodig hebt om gelukkig te zijn. Vooruit: én een pannenkoek die niet koud moet worden, dan. Want wat heb ik gegierd om de broodnuchtere Ytsje, die toch écht niet ging wachten met bidden op haar man Rien. Nadat ze eerst nog haarfijn aan Martine had uitgelegd hoe belangrijk het geloof voor haar is, ging ze bloedserieus met haar bordje klaarzitten voor het eten. “Ik ga zachtjes bidden, hij doet het straks maar. Anders wordt mijn pannenkoek koud.” Na een afgeraffeld gebedje viel ze aan op haar bord, een verbouwereerde Martine achterlatend, die overigens ook nog meer te doen had. Mede-reisgenoot Renee is een dieseltje in de ochtend, dus laat haar buurvrouw en goede vriendin Brenda haar in de ochtend altijd maar even. Het interview ging eigenlijk helemaal nergens over en dat maakt dat ik er juist hartstikke rustig van werd. 

Slow-tv op zijn best

Ochtendliefhebber Renee maakt altijd bij het krieken van de dag een wandeling, om daarna weer lekker in de klapstoel voor de camper neer te ploffen met een bakkie koffie. Iets wat je doorgaans niet per se hoeft te weten, maar in We Zijn Er Bijna! voelt het als een gerechtvaardigd weetje. De NPO zocht eerder uit dat dit programma al jaren enorm in de smaak valt bij de jongere kijker en ik begrijp dat wel. Ook de eerste aflevering van het nieuwe seizoen tikte een dikke 1,2 miljoen kijkers aan en met mij hebben ze er een fan bij. In een tijd waarin mijn brein de hele dag informatie moet opslurpen, kan ik ‘s avonds de lekker nietszeggende verhaallijnen van de kneuterige oudjes wel waarderen. Het is slow-tv op zijn best. De zalvende stem van Martine helpt daar ook bij.

Met je eigen koffie op reis

Het programma voelt tot slot als een trip down memory lane naar vroegere kampeervakanties, waar je belangrijkste zorg een kop koffie scoren was en of er die ochtend nog voldoende kaas bij het ontbijt was. Hoe goed deze reizende pensionado’s in We Zijn Er Bijna! dan ook bij kas zitten, het ontbijt wordt gewoon uit de camper of caravan getoverd. Ook wij namen tijdens mijn jeugd het liefst onze eigen koffie mee, mét cupjes melk van ‘s lands goedkoopste supermarktketen. “In het buitenland hebben ze van die slappe bakken, dat moet ik niet hebben hoor”, zei mijn vader altijd.

Sparen voor een camper

Het programma maakt dat ik de behoefte voel om bij de eerstvolgende zonnestraal mijn tent, caravan of camper weer uit te stallen. Voor dat laatste mag ik nog even doorsparen, wanneer ik wil tippen aan het niveau van de We Zijn Er Bijna-kampeerders. Want wát een bakbeesten hebben deze mensen mee, zeg. “Kan niet ligt op het kerkhof en wil niet ligt ernaast”, hoorde ik een kamperende deelnemer in We Zijn Er Bijna! zeggen. Ik ga vast sparen.

We Zijn Er Bijna! kijk je iedere dinsdagavond rond 21.20 uur op NPO 1.