Recensie The Marksman: Liam Neeson mist zijn doel

Met het productietempo dat Liam Neeson aanhoudt op het gebied van actiefilms kan het bijna niet anders dan dat vergelijkingen zich opdringen met mensen zoals Steven Seagal en Bruce Willis: acteurs die teren op hun reputatie als actieheld met de ene na de andere vergeetbare beukfilm. Zo ver is het met Neeson gelukkig nog niet. Maar hij moet wel uit gaan kijken als hij films gaat maken met een naam als The Marksman: nota bene dezelfde titel als een prul met Wesley Snipes uit 2005.

Dodelijk grensgeval

Neeson speelt een veeboer die het zwaar te verduren heeft. Zijn vrouw is gestorven aan kanker, door de rekeningen van het ziekenhuis kan hij de hypotheek van zijn ranch in Arizona niet meer betalen en zijn uitgemergelde koeien verkopen levert amper een cent op. Dan rijdt hij vlak aan de grens met Mexico bijna tegen twee vluchtelingen aan: een moeder en haar zoontje, die op de hielen gezeten worden door een drugskartel. Dat loopt uit op een schietpartij waarbij de vrouw het loodje legt. Uiteindelijk brengt Neeson het ventje naar familie in Chicago, opgejaagd door de schurken van het kartel.

Tot elkaar veroordeeld

Het dramatische hart van de film ligt bij de band tussen het jongetje dat net zijn moeder is verloren en de bittere, knorrige zuipschuit Neeson. Ze zijn tot elkaar veroordeeld, maar hebben – ieder op hun eigen manier - elkaar ook nodig. De twee acteurs die dit tot leven moeten brengen, hebben daarvoor talent genoeg, ook al is dit een nogal atypische rol voor Neeson. Het probleem is dat het script ze zo weinig biedt om mee te werken. Tijdens de paar rustmomentjes die hun personages krijgen, blijven de emoties aan de oppervlakte steken en daarna is het – hup – meteen weer tijd om verder te gaan.

Halfslachtig

Nu moeten de meeste actiefilms het niet hebben van hun diepgang, maar ook waar het aankomt op spektakel blijft het bij The Marksman teleurstellend halfslachtig. Een enkele schietpartij, een zeldzame autostunt en daar blijft het bij. Ook de bad guys zorgen voor weinig kleur. Het blijven karakterloze types, ondanks de onuitgesproken, vage fascinatie die de aanvoerder van de kartel-killers ontwikkelt voor het personage van Neeson. Alles aan de film schreeuwt om een scriptdokter met wat meer fantasie en het lef om te kiezen voor de ene of de andere insteek.

Conclusie

Neeson is geen acteur die er ooit met de pet naar gooit, maar zelfs een man met zijn talent krijgt deze moeizame mix van drama en actie niet naar een hoger niveau getild. Daarvoor was de inspiratie bij het schrijven van het scenario te schraal. Voor liefhebbers van domme actie is The Marksman te saai en voor fans van drama te oppervlakking en zo maakt de film het niemand naar de zin.

The Marksman is te zien op Amazon Prime Video.

Dit zijn de 10 beste films op Prime Video.