Superguide logo

Muzieklegendes op het witte doek: Hoe de muzikale biopic de filmwereld overneemt

Levend of dood, pop of rock, man of vrouw, het maakt tegenwoordig niks meer uit. De bioscopen stromen over met muzikale biopics. Maar hoe komt het dat het genre zo ongelooflijk populair is geworden?

 

Door Sammie Vos
'A Complete Unknown'
© NL Beeld / Planet Photos

In 2018 zorgde Bohemian Rhapsody voor volle bioscoopzalen en werden biopics in een klap enorm populair. Ook de film werd de meest succesvolle muzikale biopic ooit. De muziek van rockband Queen stond weer - net als veertig jaar geleden - hoog in de hitlijsten.

Vanwege dit enorme succes volgden al snel biopics over Elton John, Mötley Crüe, Elvis Presley en nog veel meer. Er ontstond een werkelijke kettingreactie. Maar dat is ook niet zo gek want volgens muziekjournalist Alexander Eenennaam kijken filmmakers simpelweg bij elkaar af. "Vaak zie je dat als een genre aanslaat, er meer films van volgen. Filmmakers denken dan van hé, wacht eventjes, als dat werkt, kan ik misschien ook eens met die artiesten iets gaan doen.”

‘Seks, drugs en rock and roll’

En het publiek vreet de films op. Maar wat maakt biopics over artiesten toch zo aantrekkelijk voor de bioscoopganger? Natuurlijk “de seks, drugs en rock and roll”, zegt Alexander. “Dat zit in de muziekwereld verweven.” Maar dat is niet genoeg voor een bioscoophit. De andere ingrediënten zijn tragiek en drama en daar zitten de levens van artiesten meestal vol mee. Bijvoorbeeld die van countryzanger Johnny Cash. De film over zijn leven, Walk The Line uit 2005, werd geprezen door critici en zelfs bekroond met een aantal Oscars. Maar Alexander geeft ook toe: hoe groter de artiest, hoe groter het potentiële publiek. Dat is bij een band als Queen duidelijk te zien. “Dan heb je bij voorbaat al de nieuwsgierigheid van mensen gewekt voordat je ook nog iets hebt gedaan met die film”, aldus Alexander. 

‘Hoofdrolspeler is de helft van het succes’

Verschillende acteurs en actrices zijn de uitdaging aangegaan om een legendarische artiest te vertolken. En veel van hen hebben een geweldige prestatie neergezet. Gelukkig maar voor de filmmakers, want volgens Alexander is de prestatie van de hoofdrolspeler “de helft van het succes van de film.” Aangezien de artiesten bekende mensen zijn, is het van belang dat de acteurs hun fans niet teleurstellen met hun vertolking. Sommige acteurs zetten dan ook alles op alles om de artiest zo goed mogelijk na te bootsen. Zo is Austin Butler na drie jaar zijn Elvis-accent nog steeds niet kwijt en spendeerde Taron Egerton drie uur per dag aan pianolessen voor zijn rol als Elton John. "Voor een artiest moet je een acteur hebben die de rol met overtuiging kan spelen”, aldus Alexander. 

De tekst gaat verder onder de video. 

Impact op de artiest

Een muzikale biopic kan dus een goed visitekaartje zijn voor de acteur, maar het kan de artiest ook weer onder de aandacht brengen. “Voor Queen en Elton John was dat duidelijk het geval, zij waren weer helemaal op de kaart gezet", zegt Alexander. Maar die twee films waren succesvol, hoe zit het dan met de muziek van artiesten waarvan de films geflopt waren? Volgens de muziekjournalist stijgt die muziek dan ook niet in populariteit. Er zijn natuurlijk mensen die de muziek weer even opzoeken, maar niet zo extreem als bij de grote successen, zoals Bohemian Rhapsody, Rocketman of Elvis. “Het is ook niet dat die artiesten de nieuwe aandacht nodig hebben. Het zijn natuurlijk al grote namen en de helft leeft niet meer”, voegt Alexander toe. Het succes van de film is dus meer van belang voor de filmmakers dan de artiest. 

‘De wikipedia-pagina was de film’

En toch is niet iedere biopic een gegarandeerde hit. Zo kreeg de film Back to Black, over het leven van Amy Winehouse, veel kritiek. Wat maakt de ene biopic dan veel beter dan de ander? “Filmmaken blijft een kunstvak. Die van Amy Winehouse was inhoudelijk best wel oppervlakkig. Als je de Wikipedia-pagina van de artiest had gelezen, dan had je de film al gekend”, zegt Alexander. Nu er zoveel biopics zijn, nemen sommige filmmakers het risico om het helemaal anders aan te pakken. Zoals in de film Better Man over het leven van Robbie Williams, wordt Robbie gespeeld door een special effects-aap. Dat mag dan wel iets verrassends en nieuws zijn, maar het publiek kon het niet zo waarderen. “Heel origineel gedaan en ook mooi verfilmd. Maar het gaat echt om de inhoud.”, aldus de muziekjournalist.

‘Ach, weer zo een biopic?’

Gaan we uiteindelijk niet denken: ach, weer zo een biopic? Hoelang zal deze trend nog aanhouden? Volgens Alexander heeft het allemaal te maken met, natuurlijk, geld. “Het is een kwestie van follow the money.” Als het vanaf nu alleen nog maar Back to Blacks worden, zal de trend afnemen. Maar als we meer successen gaan zien, zoals nu met a Complete Unknown, kan de trend nog wel even aanhouden” Flops of hits, er zijn hoe dan ook veel biopics momenteel in productie en die zullen uiteraard in de bioscopen gaan verschijnen. In de komende jaren kunnen we films verwachten over Bruce Springsteen, The Beatles, Janis Joplin en Frank Sinatra. En wie weet in de toekomst nog wel veel meer.

Bekijk hieronder de trailer van A Complete Unknown. 

A Complete Unknown is nu te zien in de bioscoop.
Bohemian Rhapsody is te zien op Netflix en Disney+. 
Rocketman en Elvis zijn te zien op Prime Video. 

Wat anderen nu lezen