Hoe gaat het nu met Karlijn en Hevar uit Kopen Zonder Kijken? 'Dat was een beetje verloren ruimte'

Zelden zagen we in Kopen Zonder Kijken een blijer koppel dan Hevar en Karlijn, die Amsterdam verruilden voor het Gooise Huizen. Nog voordat hun huis verbouwd was vonden ze het een absoluut droompaleis en die vreugde werd na de oplevering alleen maar groter. Maar is dan helemaal niets wat ze veranderd hebben, een paar maanden later?

Meteen thuis

Eigenlijk voelden Hevar en Karlijn zich meteen thuis toen ze de sleutel kregen aangereikt van Roos bij de onthulling. Dat vertelt het stel online bij RTL. Al was het wel een moeilijke start. Karlijn: "De dag na de reveal werden we alle vier doodziek. Dat was een hele pittige periode." Toen hebben ze direct veel tijd samen doorgebracht in hun nieuwe woonkamer. Karlijn: "Meteen een deken over die bank, want die kinderen moesten spugen en zo". Voor de kinderen was het wel enorm wennen, waardoor de nachten in het begin een enorme uitdaging waren voor de jonge ouders. "Ik heb de eerste twee maanden maar vijf keer in ons eigen bed geslapen", vertelt Karlijn. 

Huiselijker

Hevar mist Amsterdam eigenlijk helemaal niet, ook door de leuke mensen in de straat waren ze direct een goede klik me hadden. En dat heeft ze ook veranderd. "Op de een of andere manier zijn we huiselijker geworden", heeft Karlijn gemerkt. "In Amsterdam waren we nog iets stadser." Dankzij de nieuwe ruimte koken ze veel meer en wordt er dus ook meer aan tafel gegeten dan eerst. En hoewel veel kijkers niet te spreken waren over de nieuwe keuken, is Hevar nog steeds tevreden. Behalve over één ding. "We willen nog wel de afzuigkap vervangen, maar dat is vooral uit gemak. Nu trek je hem zo naar buiten en dan zit het een beetje in de weg."

Verloren ruimte

Kijkers waren sowieso niet helemaal te spreken over de ruimte in de woonkamer die overbleef voor de kinderen en dat bleek ook voor Hevar en Karlijn een dingetje. Ze hebben de bank naar achteren gezet, waar eerst door Roos een speelruimte voor de kinderen was gecreëerd. Karlijn: "In theorie een heel leuk idee. In de praktijk eigenlijk niet. De kinderen speelden daar nooit. Dus dat was een beetje verloren ruimte." En de ruimte in het algemeen is sowieso een teleurstelling voor Karlijn, die het anders voor zich had gezien. "Toen we begonnen met onze eigen zoektocht dacht ik echt dat er meer in zou zitten qua oppervlakte. Maar heel eerlijk, eigenlijk zijn we gewoon nog blij."