Egbert-Jan Weeber in therapie na verfilming Toen Ik Je Zag 

Drie jaar later verwerkte Isa haar ervaringen in het boek Toen Ik Je Zag. Een verfilming zag de jonge weduwe echter totaal niet zitten. Isa vertelt nu waarom ze uiteindelijk toch overstag is gegaan: “Dat was een geleidelijk proces. Na het uitkomen van het boek gingen er al stemmen op dat het verfilmd moest worden. Dan spreek je wat mensen uit de filmwereld en zo groei je er naartoe. Ook omdat ik tijdens mijn lezingen wel inzag wat een impact dat boek had. En toen ontmoette ik een producent die inzag dat mijn verhaal bovenal gaat over liefde en hoop. Toen dacht ik: ja, jij begrijpt het!”

Het zou nog jaren duren voordat de opnames eindelijk van start gingen. Het viel namelijk niet mee om een geschikte regisseur te vinden. Sommige filmmakers wilden volgens Isa te veel hun eigen draai aan het verhaal geven. Anderen durfden het niet aan omdat ze het koppel te bekend vonden. “Maar de zoektocht naar de juiste regisseur verliep ook heel intuïtief”, herinnert Isa zich. “Met wie had je een klik of niet?”

Klik

Die klik was er gelukkig met Ben Verbong, de regisseur van onder meer Het Meisje met het Rode Haar en De Kassière. Hij stelde echter één voorwaarde. Verbong wilde het boek alleen verfilmen als hij de namen van de hoofdpersonages mocht veranderen. “Ik vond dat meteen een fantastisch idee. Dan blijft het voor mij en de rest van de familie van Antonie toch wat meer op afstand. Ook hoef je dan niet op zoek te gaan naar dubbelgangers”, legt Isa uit.

In de aanloop naar de opnames bleef Isa nauw betrokken bij de verfilming van haar boek. “Ben wilde per se dat ik mijn akkoord zou geven op het script. Ik denk dat we wel vijftien versies hebben doorlopen. Dat proces kostte niet alleen veel tijd, maar ook veel energie. Iedere keer moest ik weer de diepte in en de emotie herbeleven. Dat blijft pittig.” 

Egbert-Jan Weeber (Diepe Gronden) en Noortje Herlaar (Kapsalon Romy) tekenden uiteindelijk voor de rollen van Bastiaan en Esther, het acteurskoppel uit Toen Ik Je Zag. Hoewel Isa verder niet betrokken was bij de casting, was ze heel blij met de twee hoofdrolspelers: “Voor de opnames hebben we een keertje samen geluncht. Ze waren natuurlijk nogal nerveus, want ze wilden het goed doen. Ik heb ze gerustgesteld en gezegd dat ik er alle vertrouwen in had. Daarbij waren ze heel lief naar elkaar, dus dat was een goede match.”

Zwaar onderwerp

Ondanks de zegen van Isa, bleef het natuurlijk spannend voor de hoofdrolspelers om haar levensverhaal te vertalen naar het witte doek. “Toen ik werd gevraagd om auditie te doen, dacht ik wel: mijn God, wat een zwaar onderwerp”, vertelt Egbert-Jan. “Maar tot op zekere hoogte zag ik ook wel raakvlakken met Antonie. Ik ben ook wel eens zwaarmoedig of onzeker. Daarom paste deze rol misschien ook wel weer bij me. Maar ik vond het doodeng. Stel dat ik niet Bastiaan was geweest, maar dat ik echt Antonie moest spelen… Dan had ik het niet gedurfd. En ook niet gedaan.”

Confronterend

Om zich voor te bereiden op de rol van Bastiaan, moest Egbert-Jan in het hoofd kruipen van Antonie. En dat was soms best wel eens confronterend. “De opnames vonden plaats in coronatijd, dus ik wilde per se geen covid krijgen. Hierdoor ging ik mezelf steeds meer afzonderen. Dat doet toch iets met je. En als je dan een scène moet opnemen waarbij je langs het spoor staat of de zee inloopt, dan zoek je het gevoel op van iemand die niet meer wil leven. Die eenzaamheid die Antonie gevoeld moet hebben, daar ben ik wel een paar keer emotioneel door geworden. Je hebt geen idee hoe ver je kunt wegzakken. Maar door hem te spelen heb ik nu wel een beter beeld van hoe eenzaam en zwaar dat voor Antonie geweest moet zijn. Dat verdient niemand.”

Egbert-Jan stond daarbij voor de lastige taak om een geliefde beroemdheid te spelen waar iedereen wel een bepaald beeld bij heeft. Maakte de acteur zich daar wel eens zorgen over? “Op een gegeven moment begon ik wel te dromen over Antonie”, vertelt Egbert-Jan. “Zo droomde ik dat hij ergens was en iedereen was helemaal gefocust op hem. Toen dacht ik: ja, maar hoe kan ik hem dan spelen? Dus onderbewust was ik daar zeker mee bezig.” 

Sterker worden door hulp

In Toen Ik Je Zag zien we dat Bastiaan zich schaamt om professionele hulp te zoeken. Het is tenslotte niet zo lang geleden dat er nog weinig werd gesproken over zaken als depressiviteit. Gelukkig zijn er inmiddels flink wat stappen in de goede richting gezet. Ook Isa merkt dat er nu meer openheid is over dit belangrijke onderwerp: “Ik ben blij dat er meer over mentale gezondheid wordt gesproken. Zeker nu zoveel jongeren worstelen met depressieve gevoelens. Dat is verschrikkelijk om te horen en daar moet echt wel iets mee gebeuren. Ik hoop dat deze film daar een bijdrage aan kan leveren.”

De boodschap van de film heeft in ieder geval al één iemand al luid en duidelijk bereikt. Nog ver voordat Toen Ik Je Zag in de bioscopen zou gaan draaien, kwam Egbert-Jan tot een belangrijk inzicht over zijn eigen leven. “De opnames waren voor mij wel een eye-opener”, vertelt de acteur. “In de film zei ik letterlijk dingen die ik in het echt ook vaak zeg, zoals ‘ik los het zelf wel op’. En mannen schakelen sowieso niet zo snel een psycholoog in. Maar door deze film ben ik toch in therapie gegaan om eens wat dingen aan te gaan. Ik besefte dat je je daar niet voor hoeft te schamen. Je hoeft niet alles alleen te doen. Door hulp te zoeken kun je alleen maar sterker worden.”

Tekst: Eric van der Woude

Toen Ik Je Zag draait vanaf 2 maart in de bioscoop.

Dit verhaal verscheen eerder in Veronica Superguide. Nooit meer iets missen? Sluit dan snel een voordelig abonnement af!