Recensie The Northman - Dun wraakepos met adembenemende beelden

Eigenlijk stond een Viking-film helemaal niet op het to-do-lijstje van Robert Eggers. Na The Witch en The Lighthouse ging de focus van de regisseur op een ander duister project: een remake van Dracula-klassieker Nosferatu. Maar een vakantie naar IJsland in 2015 veranderde zijn plannen. Niet alleen was hij onder de indruk van het ruige natuurschoon aldaar, ook ontdekte hij Prins Amleth van Jutland: een Scandinavische sage die schrééuwde om een verfilming. Toen acteur Alexander Skarsgård (True Blood, The Legend of Tarzan) hem ook nog eens benaderde voor het maken van het ultieme Viking-avontuur, sloegen de heren de handen ineen. Het resultaat: The Northman.

Meedogenloze Vikingkrijger

The Northman neemt je mee terug naar het jaar 895 na Christus. Op het eiland Hrafnsey ziet kleine Amleth hoe zijn vader Aurvandil (Ethan Hakwe) wordt vermoord door diens halfbroer Fjölnir (Claes Bang). De Vikingzoon ontsnapt in een roeibootje en schreeuwt: “Wreek vader, red moeder, dood Fjölnir!” En zo geschiedt. Twintig jaar later – als Amleth (Alexander Skarsgård) inmiddels een gespierde en meedogenloze ‘berserker’ (Vikingkrijger) is geworden – laat hij zich als slaaf verschepen naar IJsland waar zijn laffe oom woont. Hij wordt te werk gesteld op de boerderij van Fjölnir waar hij samen met zijn nieuwe bondgenoot - het Slavische slavenmeisje Olga (Anya Taylor-Joy) – wacht op het juiste moment om toe te slaan.

Cast vol A-sterren

Plottechnisch heeft The Northman weinig om het lijf. De sage – die Shakespeare gebruikte als basis voor zijn meesterwerk Hamlet - is zo dun als het lemmet van een Vikingzwaard. Daardoor voelt de film soms wat saai en lang aan. Gelukkig heeft Eggers drie troeven in handen om je toch op het puntje van je biosstoel te zetten. Ten eerste is daar de topcast die dit avontuur bevolkt, met als hoogtepunt een afgetrainde Alexander Skarsgård, die veel indruk maakt als vechtmachine Amleth. Daarnaast spelen toppers als Nicole Kidman en Willem Dafoe ook hele sterke bijrollen. 

Poëtische toverwoorden

Wat ook indruk maakt, zijn de prachtige dialogen die Eggers samen schreef met Sjón. Deze IJslandse dichter brengt je in vervoering met toverwoorden als ‘slachtwolven’, ‘vloekspreker’ en ‘dwaalprofeet’. Maar het allermooist zijn de sfeerrijke beelden vol onheil waarmee Eggers zijn barokke wraakepos optuigt. Vooral zijn adembenemende climax rond de IJslandse vulkaan Hekla sleurt je nog dieper het verhaal binnen. Er zijn gruwelijke waanbeelden, bovennatuurlijke openbaringen en bijna zintuigelijke scènes waarin wind, regen, sneeuw, modder en as in je gezicht lijken te slaan. Alsof je naast Amleth over de IJslandse heuvels tijgert, op zoek naar wraak.

Conclusie

Een Oscar voor Beste Originele Scenario zal de eerste publieksfilm van Robert Eggers niet winnen. Maar wat dondert dat? De geweldige acteurs, de verpletterende beelden en de poëtische dialogen maken heel veel goed. En dus is The Northman – na series als Vikings, The Last Kingdom en Vikings: Valhalla - een aanwinst voor het universum van Odin, Thor en Freya.

The Northman draait nu in de bioscoop.

Tekst: Eric le Duc