Superguide logo

Recensie The Boogeyman – 'Deze horrorfilm is alleen eng als je vergeet dat smartphones bestaan'

The Boogeyman is gebaseerd op een kort verhaal van Stephen King dat stamt uit 1973. Dat is een belangrijk detail! Want de kinderen die in de horrorfilm geterroriseerd worden door het monster in de duisternis, hebben moderne smartphones, maar lijken vergeten dat daar een ingebouwde zaklamp inzit.

Door Peter Koelewijn
Sophie Thatcher as Sadie Harper in THE BOOGEYMAN
© Patti Perret

Kinderen zijn al eeuwen bang voor 'The Boogeyman' - Boeman in Nederlands. Het is een monster dat in de duisternis leeft, vaak in de kledingkast of recht onder je bed. In de gelijknamige film ontdekt de Harper familie dat het monster leeft van trauma. Daarbij vermoordt het zelfs kinderen om het verdriet binnen een gezin nog groter te maken.

Lekker naar idee van Stephen King

Een lekker naar idee dat, in typische Stephen King-stijl, mooi thematisch past binnen het gebroken gezin van Sadie (Sophie Thatcher) Zij heeft haar moeder recent verloren en kan dat nog geen plekje geven. Aan haar vader (Chris Messina) heeft ze ook weinig, die is emotioneel lamgeslagen omdat hij z’n verdriet niet wil confronteren. Ondertussen weet Sawyer (Vivian Lyra Blair), de jongste van het gezin, niet bij wie ze moet zijn om het monster in haar kast weg te jagen.

De tekst gaat verder onder de trailer van The Boogeyman

Waar zijn de smartphones?

Het grote probleem van The Boogeyman is dat het licht haat en dat zorgt voor moderne horrorproblemen. Met name smartphones worden keer op keer vergeten tijdens de duistere scènes, terwijl de tieners toch met de nieuwste exemplaren rondlopen. In plaats daarvan kiest regisseur Rob Savage voor klassieke beelden zoals waxinelichtjes, polaroidcamera’s en kerstverlichting om het monster op afstand te houden. The Boogeyman gebruikt een paar keer moderne oplossingen en dan is ie op z’n best. Bijvoorbeeld tijdens een therapiesessie waarin Sawyer haar angst voor het duister moet overwinnen, via een speciale therapielamp. Of als dezelfde meid explosies in een computergame gebruikt om een donkere kamer te verlichten.

Duistere horror in The Boogeyman

Ongeveer de helft van de scènes is grotendeels verduisterd en Rob Savage levert goed werk af door alles mooi en duidelijk in beeld te brengen. Zeker niet makkelijk! The Boogeyman verzandt alleen te vaak in saaie griezelscenario’s, die langdradig voelen omdat je ze al zo vaak hebt gezien. Af en toe veert de film op met een originele insteek. Het monster zelf blijft om logische (en budgettaire) redenen vaak in het duister, waardoor de onthulling tegen het eind voor aardig wat kippenvel zorgt. 

De tekst gaat verder onder de afbeelding

Vivien Lyra Blair as Sawyer in THE BOOGEYMAN
© 20th Century Studios

Goedkoop

Ondanks een indrukwekkend monster is The Boogeyman geen nieuwe Stephen King-klassieker, daarvoor kabbelt de horror te veel in rustig water. En als je een monster hebt dat licht haat, voelt het goedkoop als je personages telkens vergeten dat ze een uitstekende zaklamp in hun telefoon hebben.

Conclusie

Je ziet dat Stephen King The Boogeyman schreef in 1973, want moderne lichtbronnen zoals smartphones worden te vaak vergeten door de Harper-familie. Dat irriteert want het monster kan niet tegen licht. The Boogeyman is daarom een matige update en de handvol aardige horrorscènes kunnen hem nét niet boven de middelmaat uittillen.

The Boogeyman is te zien in de bioscoop.

Meer bioscoopfilms

The Boogeyman

THE BOOGEYMAN
Cast
Sophie Thatcher, Chris Messina, Marin Ireland, Vivien Lyra Blair
Lengte
98 minuten

Wat anderen nu lezen