Recensie Het Verloren Transport - 'Een belangrijk verhaal dat niet vaak genoeg wordt verteld'

Intiem

Simone moet voor haar man zorgen die lijdt aan tyfus. Ze probeert hem verborgen te houden voor de Russen, die alle zieken willen afvoeren om verdere verspreiding van de ziekte in te dammen. De vastberadenheid van Simone om haar man te redden is een van de sterkste verhaallijnen. De wanhoop druipt van het scherm en laat zien hoe een klein intiem moment in tijden van oorlog meer indruk maakt dan een grootschalige veldslag vol bloed en explosies. Het contrast tussen hun liefde en de gruwelijkheden van de oorlog is voelbaar wanneer ze samen in bed liggen in een kamer dat behangen is met hakenkruizen. Het Verloren Transport is een bijzonder intieme vertelling tegen de achtergrond van een groot drama.

Vrouwen in oorlogstijd

De meeste oorlogsfilms draaien om heldhaftige mannen op het slagveld. Soms is er dan een enkele rol voor een vrouw weggelegd. Vaak iemand die dan een boodschap mag doorgeven aan die andere heldhaftige mannen aan het front. In Het Verloren Transport gaat het eindelijk over de vrouwen. Door niet te focussen op het geweld aan het front, maar een huiselijke situatie aan het einde van de oorlog krijgt de film meer diepgang dan een gemiddelde oorlogsfilm. Want de oorlog is misschien wel voorbij, maar hoe moeten we nu verder? De vrouwen moeten noodgedwongen samen in één huis leven, ondanks dat ze alle drie vanwege hun achtergrond elkaar naar het leven staan. Deze setting maakt de film een bijzondere productie. Het is een verhaal dat we niet vaak zien, maar wel verteld moet worden.

De tekst gaat verder onder de afbeelding

Oppervlakkig portret

Helaas zorgt deze setting er ook voor dat de film al gauw zijn urgentie mist. Door te veel focus op de relatie tussen de drie vergeet de kijker soms wat de individuele belangen zijn van de vrouwen en vooral wat hun drijfveer is. Het Verloren Transport is een mooi portret, maar blijft te oppervlakkig. Daardoor is het best lastig om bijna twee uur lang geïnteresseerd te blijven in het verhaal van de drie vrouwen. Het Verloren Transport was een betere film geweest als het verhaal zich had beperkt tot het persoonlijk drama van Simone. Hanna van Vliet speelt op krachtige wijze deze mooie rol, al ziet ze er voor een oorlogsslachtoffer wel heel fris en fruitig uit. Maar de actrice weet hoe je in één blik het publiek kan vangen en zal met deze internationale film zonder twijfel veel indruk maken in binnen- en buitenland.

Conclusie

Het Verloren Transport vertelt een onderbelicht verhaal. Het is een belangrijke film die goed wordt neergezet door Hanna van Vliet. Het is daarnaast verfrissend dat een oorlogsfilm voor de verandering draait om vrouwen in oorlogstijd, maar helaas mist het plot urgentie en verliest Het Verloren Transport daardoor een deel van zijn kracht.

Het Verloren Transport  draait vanaf 20 april in de bioscoop