Meer weten over Een Huis Vol? Houd onze overzichtspagina in de gaten en je blijft altijd bij.

Een stuk of twintig broden per week kopen, 25 rollen wc-papier inslaan én een kind vergeten dat nog in bed ligt: het is de normaalste zaak voor de ouders in Een Huis Vol. Bij het gemiddelde huishouden in Nederland is dat helemaal niet zo gewoon, anders had de KRO-NCRV niet al het zestiende seizoen van het realityprogramma uitgezonden. Hoewel ikzelf bepaald niet droom van een gezin van minimaal zeven kinderen, blijft het programma vermakelijk om naar te kijken.

Waarom is Een Huis Vol zo succesvol?

Eigenlijk zijn de ingrediënten voor het succes van Een Huis Vol niet zo moeilijk, want hoe simpeler de huiselijke situaties, hoe leuker het is om naar te kijken. Zo zijn de eetmomenten van de grote gezinnen bij mij persoonlijk favoriet, waarbij ik het niet kan laten om vanaf de bank keihard commentaar te leveren op de tafelmanieren van de kinderen. Want als je gezin zó uit de kluiten is gegroeid dat voor een etentje maanden moet worden gespaard, dan zijn de dinertjes aan de keukentafel meestal een chaos. Het lijkt wel alsof de ouders de regie daar uit handen hebben gegeven na de geboorte van het tweede kind. Niet voor niks zit de havermout vaak over de hele tafel, maar ook in het haar van de vermoeide ouders. Letterlijk en figuurlijk. Daar vind je wat van, of je nu veel kinderen hebt, slechts één of misschien wel helemaal geen.

Mijn hart smolt

Daarbij helpt het natuurlijk ook als je enige sympathie kan opwekken voor de gezinnen die in Een Huis Vol gevolgd worden, dit seizoen bestaande uit de families Wildeman, Nagelkerke, Blom en de Cudogham’s. Vooral dat laatste clubje is door de kijkers in de harten gesloten, zo merk je aan de reacties op de sociale media. Toegegeven: mijn hart smolt óók toen de vader des huizes met zijn zoontje Oos naar voetbal zag aftaaien, maar het kleine mannetje niet durfde. Het lijkt alsof dit de enige familie is van de vier waarbij de chaos nog enigszins beperkt blijft. Misschien komt dat wel door het eindeloze plezier dat er bij zowel de vader als moeder Cudogham vanaf straalt als ze met hun kroost in de weer zijn. Niets is deze mensen te gek en de vermoeidheid weten ze goed te verbergen. Dat de NPO-serie bol staat van de romantische verhalen waarop de ouders van de families elkaar hebben ontmoet, zal ook aan dit gevoel bijdragen.

Saamhorigheidsgevoel 

Nee: Een Huis Vol is niet een serie waarbij je op het puntje van je stoel zit te knarsetanden van de spanning. Het is ook geen reeks waar je niet meer inkomt als je één aflevering hebt gemist. Wel is Een Huis Vol de ideale serie om bij neer te ploffen na een lange dag werken, als je je wil onderdompelen in een situatie die de jouwe niet is. Een Huis Vol wekt dat fijne saamhorigheidsgevoel op; dat je er niet alleen voor staat. Ook als de orde thuis ver te zoeken is en de havermout op het plafond zit.