Recensie Spoorloos – Na Lupin is dit je volgende Franse verslaving

Door Ruben Praster
Gone for good
© Netflix

De vertaalde titel Spoorloos laat je denken dat het een Nederlandse serie is, maar Disparu à jamais is toch echt een Franse Netflix Original, die je in één ruk uit wil kijken. 

Harlan Coben schreef de spannende thriller Gone for Good en dit boek werd in Nederland uitgebracht als Spoorloos. De verfilming Disparu à jamais heeft daarom ook gewoon de Nederlandse titel, maar verder is het een typische Franse thrillerserie, die zo nu en dan doet denken aan Netflix-broertje Lupin

Van New Jersey naar Nice

Het plot van de thriller is grotendeels hetzelfde gebleven en verplaatst de gebeurtenissen van New Jersey naar Nice. Centraal staat Guillaume, een man die ooit getuige was van de moord op zijn broer en ex-vriendin. Met veel pijn en moeite heeft hij deze traumatische ervaring verwerkt en hij stopt nu al zijn tijd in het helpen van probleemjongeren. De goedzak wordt daarbij geholpen door zijn grote liefde Judith (Nailia Harzoune). Het stel is erg gelukkig, maar op een dag is Judith spoorloos verdwenen. Guillaume wil weten waar zij is gebleven en gaat met zijn goede vriend Daco (Guillaume Gouix) op zoek naar de vermiste vrouw. De twee amateurdetectives doen allerlei schokkende ontdekkingen, die veel pijnlijke herinneringen naar boven brengen.  

Recensie Spoorloos – Na Lupin is dit je volgende Franse verslaving

Flashbacks

Spoorloos is het type serie waar je niet te veel over moet verklappen. Iedere aflevering zit namelijk bomvol plotwendingen. Zelfs de fans van het boek zullen niet weten welke kant het verhaal op zal gaan, want de makers hebben het een en ander veranderd en nog een extra dosis sociaal drama toegevoegd. De vele verhaallijnen en verrassingen worden goed gedoseerd over vijf afleveringen en in iedere aflevering staat een ander persoon centraal. Door hun achtergrondverhalen te vertellen via flashbacks blijft de serie ook erg overzichtelijk en raak je als kijker niet de draad kwijt. 

Luister ook onze podcast met kijktips en het laatste nieuws. Ook te luisteren op Spotify en Apple Podcasts.

Drama en sensatie

Net zoals Netflix-hit Lupin combineert deze miniserie realistisch drama met een aantal sterke actiescènes. Vooral de knokpartijen zien er erg goed uit en het is verfrissend om een vechtscène te zien waarin niet te veel wordt gezwaaid met de camera, om de illusie van actie te geven. Tegelijkertijd schuren deze sensationele scènes met het rauwe realisme van Spoorloos. Guillaume wordt neergezet als een brave borst, maar wanneer er gevochten moet worden, is hij opeens Jason Statham. Ook de verhaallijn over het meisje dat spoken ziet, past niet in de serie. Hetzelfde geldt voor de haarloze bad guy die te veel weg heeft van de cartooneske killer uit de Da Vinci Code

Recensie Spoorloos – Na Lupin is dit je volgende Franse verslaving

Conclusie

Franse film- en seriemakers weten goed raad met rauw realisme en kunnen dit op voortreffelijke wijze combineren met spanning en sensatie. Dat zagen we in Lupin en dat zien we weer in Spoorloos. Wel lijkt de balans soms een beetje zoek en schiet de Netflix Original te veel door in sensationele actie. Maar over het algemeen is dit een oerdegelijke thrillerserie met een ijzersterk verhaal dat fascineert van begin tot einde. En met vijf afleveringen van ongeveer 50 minuten is dit een ideale miniserie om te bingewatchen. 

Recensie Spoorloos – Na Lupin is dit je volgende Franse verslaving