Waarom wordt er nog gelachen om Marc-Marie Huijbregts?

Tekst: Rob Goossens

Een jaar geleden had ik Holland’s Got Talent (HGT) geen stuiver meer gegeven. Het RTL4-programma werd na 2020 met een lange vakantie gestuurd. Door het abrupte einde van The Voice of Holland staan de zaken er ineens echter heel anders voor.

HGT bereikt dit seizoen elke week dik boven de miljoen kijkers en de grote troef vormen de allerjongsten. Onder de vijftien jaar oud kijkt namelijk meer dan vijftig procent en soms is het leven heel simpel: als zij willen kijken, kijkt de rest van het gezin ook. Veel families vinden het door alle drukte namelijk al lastig genoeg om iets met z’n allen te doen. Dan is de tv ineens een uitkomst.

In Hilversum kunnen ze door het succes opgelucht ademhalen. De talentenjacht als concept verkeert namelijk al langer in zwaar weer. Uit The Voice is al jaren geen groot talent voortgekomen. SBS6 ploetert door met We Want More. Holland’s Got Talent was niet voor niets in de ijskast gezet. Het laatste programma is nu echter terug, en hoe. Presentator Humberto Tan werd vervangen door Buddy Vedder en Jamai Loman. Het blijkt een lesje in nederigheid voor het duo omdat het zwaartepunt van de show toch echt bij de vierkoppige jury ligt en niet bij de presentatoren.

Smetje op HGT

Ondertussen werd ook de benadering van de kandidaten een stuk minder pretentieus, en ook dat is maar goed ook. Kijkers hadden inmiddels wel door dat al die talentenjachten waarschijnlijk geen nieuwe wereldster gaan opleveren. Toch bleven de makers van deze programma’s nog doen alsof het deze keer écht zou gebeuren. Met deze editie van HGT heb ik voor het eerst het gevoel niet meer belazerd te worden. Sommige acts moeten het meer hebben van hun aanstekelijke enthousiasme dan van hun talent. Andere slaan de plank zelfs helemaal mis en krijgen vier rode kruizen. Maar dat is prima, want met zijn allen vormen ze een heerlijk bont avondje.

Eigenlijk zie ik maar één smet op HGT: het eeuwige misbruik van Marc-Marie Huijbregts. De beste man is niet grappig en dat is helemaal niet erg. Toch wordt er hartelijk om hem gelachen. Waarom? Hij heeft een Brabants accent en klinkt alsof er, excuses voor het taalgebruik, een kudde gnoes over zijn ballen heeft gelopen. 

Dat tv-makers daar gretig gebruik van maken, is op zich logisch. Als ze een komiek zouden uitnodigen, nemen ze het risico dat er mensen beledigd worden en adverteerders wegrennen. Niet met Marc-Marie. Die zegt ‘aardappelpuree’ en iedereen ligt al in een deuk. Alleen: de tijd is voorbij dat we lachen om mensen met dwerggroei en vrouwen met baarden. Maar intussen hobbelt Marc-Marie nog wel als een goedkoop circuspaard avond aan avond zijn rondjes door de tv-piste. Ben ik nou gek, of is dat tamelijk ziek?

Dit verhaal verscheen eerder in Veronica Superguide. Nooit meer iets missen? Sluit dan snel een voordelig abonnement af!