Superguide logo

Waarom The Sinner gaaf én moeilijk irritant is

Door Redactie
Waarom The Sinner gaaf én moeilijk irritant is

Jessica Biels nieuwste serie The Sinner is een soort crack. Het is eigenlijk niet heel goed voor je, maar je grijpt er toch naar terug. En als het allemaal klaar is voel je je opgelucht, teleurgesteld en leeg. Hier zes redenen waarom je deze serie wel en niet moet zien.

Gaaf: Je bent gegrepen vanaf de eerste aflevering

Na een half uur kan je jezelf er gewoon beter aan overgeven: The Sinner ga je hoe dan ook afkijken. Het gevoel houdt aan en in dat opzicht verveelt de serie geen moment.

Irritant: Jessica Biel houdt niet op met huilen

Er is niet te drinken tegen de hoeveelheid tranen die Jessica Biel laat in The Sinner. Op een gegeven moment zijn je traanzakjes toch gewoon leeg? Er gaat geen aflevering voorbij zonder dat Biel jengelend aan een tafeltje zit. De situatie is natuurlijk verschrikkelijk, maar we trekken ergens de grens wat lichaamsvocht betreft. Op alle fronten.

Gaaf: De serie is vreselijk naar

Vergeet Negan en z’n prikkeldraadknuppel. Een hoofd dat tot moes wordt geslagen is tien keer beter te doen dan de ongemakkelijke aflevering waarin Cora en zuslief Phoebe koekwaus worden uitgenodigd op een feestje. De serie is heftig, maar de countryclub-scènes spannen de kroon wat betreft ongemakkelijke televisie. Op een fantastische manier.

Irritant: Bill Pullman speelt de zoveelste detective met relatieproblemen

Gaaaaaaap. De schrijvers hebben ‘Hoe schrijf ik politiethrillers voor dummy’s’ uit de kast getrokken, weggegooid, een samenvatting opgezocht en na de eerste paragraaf gedacht: “Haha, we lezen dus echt nooit meer”. Kom op jongens, een subplot waarin een mannelijke detective tevergeefs zijn relatie/huwelijk probeert te fixen? Cliché met hoofdletter C.

Gaaf: Bill Pullman speelt een detective met rare seksgewoontes

Dit vinden we dan wel weer heel leuk aan detective Harry Ambrose. Normale mensen houden er best vaak abnormale gewoontes op na (getuige het bestaan van Kimoji’s) dus dat ze bij The Sinner zo dapper zijn geweest de troebleerde man een nagelstampende seksfetisj te geven, vinden we stiekem heel tof.

Irritant: Dat liedje

Het liedje dat bij Cora een traumatische herinnering oproept is een verdienstelijke song, maar het begint naar verloop van tijd op je zenuwen te werken. Naar het einde van de serie toe krijg je ironisch genoeg zelf ook moordneigingen van het nummer. De mensen achter The Sinner hadden er beter aan gedaan iets heel goeds of heel slechts te kiezen. Queen of Jody Bernal; het maakt niet uit. De middenweg is in dit geval bloedirritant.    

Wat anderen nu lezen