Van 'winning' tot HIV: Dit is het turbulente leven van Charlie Sheen

Charlie werd als zoon van acteur Martin Sheen geboren met Hollywood in zijn bloed. Als kind lunchte hij met Marlon Brando tijdens Apocalypse Now, speelde tafeltennis met O.J. Simpson op de set van The Cassandra Crossing en maakte met jeugdvrienden als Rob Lowe en Sean Penn zijn eerste films. Charlie had het talent én het geluk om in de schijnwerpers op te groeien.

Platoon

Zijn grote doorbraak was met Red Dawn in 1984. Er volgde een rol in Ferris Bueller's Day Off, maar echt indruk maakte hij met Platoon. In 1987 stal hij harten als Bud Fox in Wall Street. Toch wisselde hij al snel van genre: van de komische capriolen in Hot Shots! naar drama’s zoals The Rookie met Clint Eastwood. Hij was een ware hit en in 1994 kreeg Charlie op 29-jarige leeftijd al een ster op de Hollywood Walk of Fame. 

Drank, drugs en Two and a Half Men

Maar de glitterwereld had ook een donkere kant. Want niet lang na het verkrijgen van de ster moest hij getuigen in het proces rond madam Heidi Fleiss. Hij gaf openlijk toe duizenden dollars aan escorts uit te geven. En dat was nog maar het begin.

De jaren daarna waren chaotisch. 1997: aanklacht voor mishandeling. 1998: overdosis cocaïne en een beroerte. Toch bleef hij acteren, met rollen in Spin City en Scary Movie 3 & 4. Maar pas in 2003 werd hij écht een household name als Charlie Harper in Two and a Half Men. Sheen kreeg maar liefst 2 miljoen dollar per aflevering en werd de best betaalde acteur op televisie ooit. Charlie speelde acht jaar de rol van de neurotische en alcoholistische rokkenjager. Het was een geweldig succes, maar achter de schermen bleef het chaotisch: drank, drugs, een wild seksleven en bizarre interviewmomenten

Winning

Charlie kwam door zijn drank-en drugsproblemen vaak te laat of helemaal niet opdagen. In 2011 escaleerde het volledig. Sheen werd ontslagen na felle ruzies met producent Chuck Lorre. Zo noemde hij Lorre ‘een drol die een draai om z’n oren verdient’. Ook zijn interviews werden steeds vreemder. “Ik ben bi-winning”, riep hij uit. En laten we vooral zijn uitspraken over het hebben van ‘tijgerbloed’ niet vergeten. Hij had nog even een rol in de serie Anger Management - opnieuw een rol die veel op zijn echte leven leek. Maar ook dat eindigde na een paar jaar. Het betekende het einde van zijn gouden tv-carrière.