The Lion King is 30 jaar: ‘Rowan Atkinson zag het niet zo zitten’

Er veranderde meer, zoals het verhaal van de film. Terwijl de tekenaars al bezig waren met de film, bleven de schrijvers het verhaal bijschaven, zodat een groot deel van de tekeningen weer de prullenbak in kon. Zo was de aap Rafiki eerst een jachtluipaard en gemenerik Scar een baviaan. De luidruchtige Timon en Pumbaa waren in eerdere versie van The Lion King als kind al bevriend waren met Simba.

Geluk bij een ongeluk

Veel Disney-tekenaars hadden geen last van al die wijzigingen, omdat ze werkten aan Pocahontas. Dat werd gezien als de film waar het grote publiek op af zou komen, terwijl The Lion King was bedoeld als een tussendoortje. Producent Don Hahn: “We werden voor gek verklaard als we vertelden dat het een musical was over een leeuwtje dat van moord wordt beschuldigd. Maar de mensen die de film maakten, waren heel gemotiveerd, want zij geloofden er heilig in.” Hij doelt op het zogenaamde ‘B-team’ van de Disney-animatoren, aangezien het ‘A team’ buffelde op Pocahontas. Door die verdeling zat in het team van The Lion King een hoop jonge honden met prestatiedrang, die extra hun best deden er wat moois van te maken. Hun enthousiasme was hard nodig toen ze vlak voor het einde thuis moesten werken, omdat de studio door een aardbeving tijdelijk gesloten werd. En dit was nog in een tijd voor alle handige online-programma’s om op afstand (samen) te werken...

Menselijk gebrul

Het voordeel van de lage verwachtingen was wel dat de makers van The Lion King de vrije hand kregen en risico’s konden nemen. Het werd bijvoorbeeld Disney’s eerste lange tekenfilm die niet gebaseerd was op een bestaand verhaal. De regie werd toevertrouwd aan Roger Allers en Rob Minkoff, die dat voor het eerst deden. Zoals gebruikelijk werden dieren naar de studio gebracht om hun bewegingen te bestuderen en gingen tekenaars op ‘schoolreisje’ naar het landschap dat ze in de film moesten reproduceren. Vormgever Andy Gaskill: “Het is moeilijk zoiets subtiels als een zonsopgang te tekenen, maar we wilden het publiek het gevoel geven dat ze daar waren. Dat ze de wind en het stof konden voelen.” 

Overigens werd niet het gebrul van echte leeuwen gebruikt. Omdat ze de dieren ieder een eigen persoonlijkheid wilden geven, met andere klanken en intonaties, werd het gebrul gedaan door stemacteur Frank Welker. De meeste personages kregen het geluid van bekende acteurs, die soms nog even overtuigd moesten worden om mee te doen. Jeremy Irons en Rowan Atkinson hadden allebei geen trek om hun stem te geven aan respectievelijk Scar en de vogel Zazu. Atkinson, alias Mr. Bean, zag zichzelf meer als een visueel acteur en Irons vond zichzelf te serieus, vooral na zijn recente Oscar voor Reversal of Fortune.

Tweede keus

Ook de mensen die de muziek van de film verzorgden, moesten over de streep worden getrokken. Componist Hans Zimmer was vooral bekend van imposante spektakelfilms als Gladiator en had geen trek om de instrumentale muziek te schrijven voor ‘een tekenfilm’. Gelukkig veranderde hij van gedachten toen hij het pakkende verhaal las, want hij won hiermee zijn eerste Oscar. Zijn muziek was zelfs zó sterk dat alle tekst uit de beginscène van de film werd gehaald om die klanken optimaal tot hun recht te laten komen.

Voor de liedjes werd Tim Rice (Aladdin) gevraagd en hij wilde graag samenwerken met de mannen van ABBA. Helaas had Benny Andersson het te druk met zijn eigen musical, maar Elton John hapte toe. “Ik werd door The Jungle Book geïnspireerd om liedjes te schrijven voor kinderen en volwassenen, zodat iedereen ervan kon genieten.” Elton wilde minimaal één liefdesliedje schrijven met hitpotentie en dat werd Can You Feel the Love Tonight. Het was dus schrikken toen dat nummer bij de eerste testvoorstelling ontbrak. Elton moest hemel en aarde bewegen om het terug in de film te krijgen. Maar goed ook, want drie van zijn liedjes kregen een Oscarnominatie en dit was degene die het beeldje won. The Lion King is ook nog steeds de enige soundtrack van een animatiefilm, die tien keer platina ging en daarmee de zeldzame diamantstatus bereikte.

Nieuw programma

Uiteindelijk produceerden zo’n 600 mensen meer dan een miljoen tekeningen, waaronder meer dan 1.000 geschilderde achtergronden en meer dan 100.000 met de hand ingekleurde filmbeeldjes. Niet alles werd met de hand gedaan. Met de scène waarin een kudde gnoes op hol slaat was de CGI-afdeling van Disney een paar jaar(!) zoet. Een heel nieuw computerprogramma moest worden geschreven om te zorgen dat die horde dieren niet over elkaar heen zou ‘vallen’. Toen bijna de helft van de animatie klaar was, en ze bij Disney zagen hoe mooi de film werd, besloten ze de complete beginscène te gebruikten als eerste trailer.

Hoewel Pocahontas (1995) ruimschoots uit de kosten kwam, werd het goedkopere The Lion King echt een knoeperd van een hit. Het budget was 45 miljoen dollar en de wereldwijde opbrengst maar liefst 968 miljoen! Daarnaast bracht de verkoop van het bijbehorende speelgoed en ander spul nog eens meer dan een miljard dollar in het laatje. The Lion King werd de meest succesvolle productie van 1994 en was zelfs een tijdje de meest succesvolle film aller tijden na Jurassic Park (1993). Er kwam een 3D-versie, twee vervolgen, twee tv-series en een herverfilming. De originele The Lion King was jarenlang de meest succesvolle animatiefilm aller tijden. En wat staat er nu op nummer 1? De remake uit 2019.
Simba brult gewoon door. Van plezier.

Je geniet van The Lion King op Disney+, Prime Video en Pathé Thuis

Dit verhaal verscheen eerder in Veronica Superguide. Nooit meer iets missen? Sluit dan snel een voordelig abonnement af!