NOS-verslaggever doet boekje open: ‘Willem-Alexander verstijft beetje voor de lens’

Eén nadeel: je kunt de nacht ervoor niet lekker doorzakken.

“Klopt, dat bedacht ik me vorig jaar wel even. Chips, dat hoort er ook bij… De dag ervoor zijn we al druk bezig met de repetitie en het bekijken van de route. Aan het eind is er dan wel ruimte voor een biertje met collega’s, maar dat is anders dan vroeger. Dan ging ik vaak wel lekker de stad in. En dan op Koningsdag zelf een beetje brak de Vrijmarkt op. Toch voelt het nu nog steeds niet als werken. Dit zijn de krenten in de pap. Vorig jaar ben ik aan het eind van de middag trouwens nog bij mijn vrienden aangehaakt. Even die adrenaline eruit. Dan smaakt dat biertje nog nét wat lekkerder.” 

Die adrenaline zul je vooral voelen tijdens het interview met de koning en zijn gezin. Besef je dat iedereen daarop zit te wachten?

“Dat merk je wel, zeker aan de regisseurs en eindredactie op je oortje. Dat is het moment waarom het gaat. Maar zelf kan ik dat juist omzetten naar een goede flow. En weet je: het is voor hen minstens net zo spannend. Vorig jaar vond ik het een leuk gesprekje. Het is alleen altijd korter dan je hoopt. Ik was nog maar half aangekomen bij prinses Ariane en toen kreeg ik al een por in mijn rug van een persvoorlichter van de RVD. Ik voelde me een beetje lullig, dus dit jaar zorg ik dat ik Ariane in ieder geval een goede vraag kan stellen.”

De tekst gaat verder onder de Insta-post

Welke vraag zou je zonder die bemoeienis van de RVD het liefst stellen?

“Nou, wat mij tijdens al die staatsbezoeken opvalt, is dat ze allemaal zoveel meer ontspannen zijn zonder camera’s. Vooral de koning verstijft een beetje voor de lens. Als hij de schrijvende pers te woord staat, is-ie veel losser. Ik zou het daar weleens met hem over willen hebben. ‘Goh, wat gebeurt er op zo’n moment nou met je?’ En natuurlijk blijft ook de veiligheid rondom Amalia een groot ding. Wij hebben er nul weet van hoe heftig dat echt is. Maar daar kunnen ze om veiligheidsoverwegingen natuurlijk weinig over zeggen.”

Kijk je ’s avonds zo’n interview kritisch terug?

“Ik ben wel een ‘terugkijker’. Bij zo’n lange uitzending als op Koningsdag of laatst met de verkiezingen scroll ik er dan een beetje doorheen. Zeker voor mijn eigen delen, maar ook voor het totaalplaatje. Tijdens het werk ben je zo met je eigen ding bezig, terwijl dat maar een klein onderdeel van het geheel is. Dan ben ik heel nieuwsgierig hoe de rest eruitzag en hoe het allemaal samenviel.”

Wilde jij vroeger stiekem ook niet gewoon een prinsesje zijn?

“Nee joh, niks voor mij. Ik wilde topsporter worden en was altijd aan het ravotten. En nu lijkt het me nog steeds helemaal niks. Als je ziet wat daar allemaal voor poespas bij komt kijken… Ik zou zeker niet met ze willen ruilen.”

En wc-potten werpen? Daar een beetje talent voor?

“Ik ben wel heel fanatiek met spelletjes, dus volgens mij zou ik het wel aardig kunnen. Ik kom uit een dorp, waar we vroeger op Koninginnedag ook altijd een sport- en speldag hadden. Deed ik altijd aan mee, hoor. Lijkt me wel leuk om een keer met de koning te koekhappen. Vorig jaar stond ik trouwens nog even met m’n bek vol tanden. Prins Maurits moest de smaak van een ijsje raden, terwijl ik ernaast stond met mijn microfoon. Toen draaide hij de rollen plots om. Was ik toch even enigszins van mijn à propos. Hij had er wel schik in. Ik heb de microfoon maar weer snel teruggepakt, haha.”

Onder Willem-Alexander is het een tikkie educatiever dan bij Beatrix. Leuker? Of mogen we van jou terug naar het defilé?

“Ik vind deze vorm eigenlijk wel mooi. Het maakt denk ik ook niet zo gek veel uit. Voor de meeste mensen is Koningsdag gewoon een mooi feestje, of je nou langs de route staat of niet. Zo hoort het ook: het leven lekker vieren.”

Dit verhaal verscheen eerder in Veronica Superguide. Nooit meer iets missen? Sluit dan snel een voordelig abonnement af! Als je in de stemming wilt komen voor Koningsdag dan kun je hier bekijken hoe koning Willem-Alexander het op het witte doek zou doen!