Nieuwe regisseur pakt het heel anders aan met Jurassic World: Rebirth - ‘Mensen in de zaal moeten weer écht bang worden’

Na zes films, tientallen dino’s en een opbrengst die in de miljarden loopt, is de Jurassic-franchise allesbehalve uitgestorven. Of zijn we intussen toch een beetje dino-moe? Met Jurassic World: Rebirth probeert regisseur Gareth Edwards de magie van het origineel opnieuw tot leven te wekken. Niet met nóg grotere beesten of explosies, maar met spanning, mysterie en ouderwetse bioscoophorror.

Jonathan Bailey en Scarlett Johansson in Jurassic World: Rebirth
© Universal Pictures International

Wie herinnert zich niet de eerste keer dat ze Jurassic Park zagen? De gigantische T-Rex, wiens voetstappen lang nadreunden, de bloeddorstige raptors in de keuken, en natuurlijk die magische muziek van John Williams. Het succes was enorm en de nalatenschap groots: zes films, meer dan zes miljard dollar aan opbrengst en een generatie kinderen met een dino-obsessie.

Ik durf te wedden dat er in bijna elke kinderkamer ter wereld wel een dinospeeltje ligt”, lacht Edwards, wanneer we hem vragen naar de reden voor onze dino-manie. “Die fascinatie voor dinosauriërs zit in ons DNA. Het zijn namelijk geen verzonnen monsters onder je bed, maar roofdieren die echt hebben bestaan. Dat maakt ze onweerstaanbaar - ook voor Hollywood. In de bioscoop voelen we die oerangst weer. Het is pure horror, maar dan vanuit je veilige stoel.”

‘Nu móet ik het doen’

Het is aan hem om de franchise nieuw leven in te blazen met Jurassic World: Rebirth. Een eer, want de filmmaker, bekend van onder meer Godzilla en Rogue One: A Star Wars Story, raakte zelf al vroeg in zijn carrière in de ban van Jurassic Park. “Vlak voordat ik werd gebeld door de studio, had ik de film nog vijf uur lang zitten analyseren. Mijn vriendin dacht dat ik gek was: ‘Je hebt die film al duizend keer gezien!’ Maar ik leer er nog steeds van.”

Toch was Edwards niet meteen enthousiast toen Universal hem benaderde voor een nieuwe Jurassic-film. “Ik had net een groot project afgerond en wilde eigenlijk pauze”, zegt hij. “Dus ik begon aan het script in de hoop dat ik het niks zou vinden. Maar toen ik de laatste pagina las, dacht ik alleen maar: shit. Nu móét ik het doen.

De tekst gaat verder onder de trailer van Jurassic World: Rebirth

Magisch gevoel

Jurassic World: Rebirth is de zevende film in de reeks. De vorige drie - die samen de Jurassic World-trilogie vormden - brachten ruim vier miljard dollar op, maar wisten het gevoel van de allereerste film nooit helemaal te evenaren. En precies dat magische gevoel, dat we allemaal hadden toen we voor het eerst de T-Rex op het scherm zagen, wil Edwards nu terugbrengen.

Er is een duidelijke scheidslijn in Hollywood: vóór en ná Jurassic Park. Het markeerde de geboorte van CGI. Maar veel van de beste films stammen nog van vóór die tijd, juist omdat ze niet alles konden laten zien. We zijn doorgeslagen in het gebruik van CGI, terwijl: minder is vaak meer.” Die filosofie houdt hij vast in Rebirth. “We wilden spanning terugbrengen. Niet meteen alles tonen, maar de onthulling uitstellen. Spelen met verwachtingen. Dat maakt het spannend. De mensen in de zaal moeten weer écht bang worden - op precies dezelfde manier als dertig jaar geleden.

De tekst gaat verder onder de afbeelding

 Luna Blaise and the T-Rex in JURASSIC WORLD REBIRTH
© Universal Pictures Nederland

Waar gaat Jurassic World: Rebirth over?

Het mag duidelijk zijn: volgens Edwards zijn we nog lang niet dino-moe. Al is dat in de wereld van Rebirth wel anders. Dertig jaar na de gebeurtenissen uit het origineel zijn de meeste dinosauriërs opnieuw uitgestorven of opgesloten in verlaten dierentuinen. Het publiek is ze zat. Tot een farmaceutisch bedrijf besluit dat er nog waarde zit in het DNA van de grootste dino’s ooit - op een afgelegen eiland bij de evenaar. Een team wordt op pad gestuurd om dat genetisch materiaal te bemachtigen. Maar (natuurlijk) gaat dat niet geheel volgens plan, en moeten ze zien te overleven op een eiland vol gemuteerde dino’s.

De film heeft een ware sterrencast weten op te trommelen: Scarlett Johansson, Rupert Friend, Mahershala Ali en Bridgerton-ster Jonathan Bailey. Maar de echte hoofdrolspelers? Dat zijn opnieuw de dino’s - zoals het hoort, beargumenteert de regisseur. 

Eindoordeel van Steven Spielberg

En dus heeft hij alles op alles gezet om ze zo eng én realistisch mogelijk te maken. “Onze dino’s zijn genetisch gemanipuleerd, dus we hadden enige vrijheid”, legt hij uit. “Maar we werkten met een van de beste paleontologen ter wereld. Elke schets, elk ontwerp werd aan hem voorgelegd.

Soms kregen ze strikte correcties, maar vaak ook verrassende vrijheden. “Hij zei: ‘Dino’s zijn verwant aan vogels. En vogels zijn extreem kleurrijk.’ En dus mochten we meer kleur toevoegen aan de dino’s.”

En als er toch twijfel was? Dan wist Edwards precies wat hij moest doen. “Dan legde ik het voor aan Steven Spielberg. Hij is natuurlijk nog steeds betrokken, en hij ademt Jurassic. Dus telkens als ik een creatieve keuze maakte - bijvoorbeeld met een ontwerp voor een dino - legden we het aan hem voor. Hij koos de definitieve versie. En laten we eerlijk zijn: als Spielberg akkoord gaat, dan weet je dat het goed zit."

Jurassic World: Rebirth draait vanaf 3 juli in de bioscoop